Afiche
Cruel en el cartel
La propaganda manda cruel en el cartel
Y en el fetiche de un afiche de papel
Se vende la ilusión, se rifa el corazón
Y apareces tu, vendiendo el último jirón de juventud
Cargándome otra vez la cruz
Cruel en el cartel, te ríes corazón
Dan ganas de balearse en un rincón
Ya da la noche a la cancel, su piel de ojera
Ya moja el aire su pincel y hace con él la primavera
Pero qué, si están tus cosas pero tú no estás
Porque eres algo para todos ya
Como un desnudo de vidriera
Luché a tu lado para ti
Por Dios
Y te perdí
Yo te di un hogar
Siempre fui pobre, pero yo te di un hogar
Se me gastaron las sonrisas de luchar
Luchando para ti
Sangrando para ti
Luego la verdad
Que es restregarse con arena el paladar
Y ahogarse sin poder gritar
Yo te di un hogar, fue culpa del amor
Dan ganas de balearse en un rincón
Ya da la noche la cancel, su piel de ojera
Ya moja el aire su pincel
Y hace con él la primavera
Pero qué, si están tus cosas pero tú no estás
Porque eres algo para todos ya
Como un desnudo de vidriera
Luché a tu lado para ti
Por Dios
Y te perdí
Yo te di un hogar
Siempre fui pobre, pero yo te di un hogar
Se me gastaron las sonrisas de luchar
Luchando para ti, sangrando para ti
Luego la verdad
Que es restregarse con arena el paladar
Y ahogarse sin poder gritar
Yo te di un hogar, fue culpa del amor
Dan ganas de balearse en un rincón
Affiche
Wreed op het affiche
De reclame is wreed op het affiche
En in de fetisj van een papieren affiche
Wordt de illusie verkocht, wordt het hart verloot
En daar ben jij, die het laatste stukje jeugd verkoopt
Me weer de last van de kruis op mijn schouders geven
Wreed op het affiche, je lacht, mijn hart
Ik krijg de neiging om me in een hoek te schieten
De nacht valt al bij de deur, haar huid vol kringen
Ze bevochtigt de lucht met haar penseel en maakt daarmee de lente
Maar wat maakt het uit, als jouw spullen er zijn maar jij niet
Want je bent iets voor iedereen al
Als een naakt in een etalage
Ik heb aan jouw zijde gevochten voor jou
Voor God
En ik heb je verloren
Ik gaf je een thuis
Ik was altijd arm, maar ik gaf je een thuis
Mijn glimlachen van het vechten zijn op
Vechtend voor jou
Bloedend voor jou
Dan de waarheid
Die is je gehemelte schuren met zand
En verdrinken zonder te kunnen schreeuwen
Ik gaf je een thuis, het was de schuld van de liefde
Ik krijg de neiging om me in een hoek te schieten
De nacht valt al bij de deur, haar huid vol kringen
Ze bevochtigt de lucht met haar penseel
En maakt daarmee de lente
Maar wat maakt het uit, als jouw spullen er zijn maar jij niet
Want je bent iets voor iedereen al
Als een naakt in een etalage
Ik heb aan jouw zijde gevochten voor jou
Voor God
En ik heb je verloren
Ik gaf je een thuis
Ik was altijd arm, maar ik gaf je een thuis
Mijn glimlachen van het vechten zijn op
Vechtend voor jou, bloedend voor jou
Dan de waarheid
Die is je gehemelte schuren met zand
En verdrinken zonder te kunnen schreeuwen
Ik gaf je een thuis, het was de schuld van de liefde
Ik krijg de neiging om me in een hoek te schieten