395px

Zoals Ik Het Voel

José Larralde

Como Yo Lo Siento

No venga a tasarme el campo
Con ojos de forastero
Porque no es como aparenta
Sino como yo lo siento

Yo soy cardo de estos llanos
Totoral de esos esteros
Ñapindá de aquellos montes
Piedra mora de mis cerros
Y no va a creer si le digo
Que hace poco lo comprendo

Debajo de ese arbolito
Suelo amarguear en silencio
Si habré lavado cebaduras
Pa intimar y conocerlo

No da leña ni pa un frío
No da flor ni pa remedio
Y es un pañuelo de luto
La sombra en que me guarezco

No tiene un pájaro amigo
Pero pa mi es compañero

Pa que mentar mi tapera, velay
Velay, si se está cayendo
Le han rigoreau los agostos
De una ponchada de invierno

La vi, la vi quedarse vacía
La vi, la vi poblarse e recuerdos
Solo por no abandonarme
Le hace pata ancha a los vientos
Y con gotera de Luna
Viene a estrellar mi desvelo

Mi campo conserva cosas
Guardadas en su silencio
Que yo gane campo afuera
Que yo perdí tiempo adentro

No venga a tasarme el campo
Con ojos de forastero
Porque no es como aparenta, sino
Como yo siento
Su cinto no tiene plata
Ni pa pagar mis recuerdos

Zoals Ik Het Voel

Kom niet mijn land taxeren
Met ogen van een buitenstaander
Want het is niet zoals het lijkt
Maar zoals ik het voel

Ik ben een distel van deze vlaktes
Moerasplanten van die beken
Een Ñapindá van die bergen
Zwarte steen van mijn heuvels
En je gaat het niet geloven als ik zeg
Dat ik het pas recent begrijp

Onder dat boompje
Zit ik vaak stil te zuchten
Ik heb zoveel schors gewassen
Om te intimideren en te leren kennen

Het geeft geen hout voor een koude
Geeft geen bloem voor een medicijn
En het is een rouwdoek
De schaduw waarin ik me verberg

Er is geen vogel vriend
Maar voor mij is het een maatje

Waarom mijn hut te noemen, kijk
Kijk, als hij aan het instorten is
De zomers hebben hem verwoest
Door een klap van de winter

Ik zag het, ik zag het leeg blijven
Ik zag het, ik zag het vol met herinneringen
Slechts om me niet te verlaten
Geeft het de winden de ruimte
En met het druppelen van de maan
Komt het mijn onrust verstoren

Mijn land bewaart dingen
Verstopt in zijn stilte
Die ik buiten heb gewonnen
Die ik binnen heb verloren

Kom niet mijn land taxeren
Met ogen van een buitenstaander
Want het is niet zoals het lijkt, maar
Zoals ik voel
Zijn riem heeft geen geld
Om mijn herinneringen te betalen

Escrita por: Osiris Rodríguez Castillos