Un Perro Muerto No Más
Lo vi, tirao, de pasada en un costado de la huella
Un perro muerto nomás, que al final poco interesa
Seguro toreó a un auto y cayó bajo una rueda
O tal vez de puro sonso, ni vio el peligro siquiera
Y, por ser manso y confiao, encaró sin darse cuenta, que también pueden, los perros, ser distraídos una güeltas
Y andar, como los cristianos, cabresteando alguna pena
Y porque yo en esa tarde diba de cabeza fresca
Seguí pensando en su muerte en un costao de la huella
Y lo empecé a acomodar adentro de mis ideas
Lo hice mío o de otra gente, pal caso sea como sea
Pero se me hizo que el pobre tenía dueño y de alguien era
Lo imaginé seguidor de un caballo campo ajuera
Ayudando a su patrón a lidiar con las ovejas
O convertido en guardián de alguna casa campera
Y me pareció escucharlo ladrando a una comadreja
O esperando a algún ratón junto a una pila de leña
Que los perros, compañero, más de un servicio nos prestan
Por ahí me dio por pensar siguiendo con mi sonsera
Que pudo ser de un gurí que lo acompañó a la escuela y
Mientras él estudiaba, salió a campear una presa
Y solo encontró la muerte en un costao de la huella
Y ahí sí, ahí la idea se me puso más triste que la otra idea
Porque un perro pa un muchacho es por el campo, aunque no crea
Amigo, hermano y juguete pa pasar horas enteras
Se llamaría Guardián, Barbucho, Pinta, Sorpresa
Bravo, Gaucho, Capitán, el nombre que le pusieran
Si ahura total está muerto y eso tampoco interesa
Solamente hay que pensar que en algún rancho lo esperan
Y no faltara el que diga que se jué tras de una perra
Pensando que el muy ladino ni extrañará la querencia
Ya nunca saldrá por el campo bajo el estribo del que muenta
Ni seguirá a un muchachito que hoy lo entristece su ausencia
Ni cuidará de las casas en un costao de la puerta
Por eso, pa qué pensar si esto nada rimedéa
Y estas cosa al final se olvidan, como cualquiera
Lo vi, tirao, de pasada, en un costado de la huella
Un perro muerto nomás, que al final, poco interesa
Een Dode Hond Niet Meer
Ik zag hem liggen, aan de kant van het pad
Een dode hond, die interesseert uiteindelijk niet veel
Zeker is hij door een auto geraakt en onder de wielen gekomen
Of misschien was hij gewoon dom, en zag hij het gevaar niet eens
En, omdat hij tam en vertrouwelijk was, ging hij zonder te beseffen, dat ook honden, af en toe, afgeleid kunnen zijn
En rondlopen, zoals de mensen, met een verdrietige ziel
En omdat ik die middag met een frisse geest was
Bleef ik denken aan zijn dood aan de kant van het pad
En begon hem een plek te geven in mijn gedachten
Ik maakte hem van mij of van anderen, het maakt niet uit hoe
Maar het leek me dat de arme hond een eigenaar had en van iemand was
Ik stelde me voor dat hij een volger was van een paard op het veld
Zijn baas helpend met het hoeden van de schapen
Of veranderd in de bewaker van een boerderij
En ik dacht hem te horen blaffen naar een bunzing
Of wachtend op een muis naast een stapel hout
Want honden, maat, bieden ons meer dan één dienst aan
Misschien dacht ik verder met mijn gezeur
Dat hij van een jongen was die hem naar school bracht en
Terwijl hij studeerde, ging hij op jacht naar een prooi
En vond alleen de dood aan de kant van het pad
En daar, ja daar werd het idee treuriger dan het andere idee
Want een hond voor een jongen is op het veld, ook al gelooft hij het niet
Vriend, broer en speelgoed om uren door te brengen
Hij zou Guardian, Barbucho, Pinta, Verrassing heten
Dapper, Gaucho, Kapitein, de naam die ze hem gaven
Als hij nu toch dood is en dat interesseert ook niet
Je moet gewoon denken dat ze in een of ander huis op hem wachten
En er zal niemand ontbreken die zegt dat hij achter een teef aan is gegaan
Denken dat de slimme hond de liefde niet zal missen
Hij zal nooit meer het veld op gaan onder de voet van degene die hem leidt
Of een jongetje volgen dat vandaag zijn afwezigheid betreurt
Of de huizen bewaken aan de kant van de deur
Daarom, waarom denken als dit niets oplost
En deze dingen worden uiteindelijk vergeten, zoals alles
Ik zag hem liggen, aan de kant van het pad
Een dode hond, die uiteindelijk, niet veel interesseert