395px

Ik Draag Jouw Licht en Jouw Geur op Mijn Huid

José Luis Armenteros

Llevo Tu Luz y Tu Aroma En Mi Piel

Llevo tu luz y tu aroma en mi piel
Y el cuatro en el corazón
Llevo en mi sangre la espuma del mar
Y tu horizonte en mis ojos

No envidio el vuelo ni el nido al turpial
Soy como el viento en la mies
Siento el Caribe como a una mujer
Soy así, ¿qué voy a hacer?

Soy desierto, selva, nieve y volcán
Y al andar, dejo mi estela
El rumor del llano en una canción
Que me desvela

La mujer que quiero tiene que ser
Corazón, fuego y espuela
Con la piel tostada como una flor
De Venezuela

Con tu paisaje y mis sueños, me iré
Por esos mundos de Dios
Y tus recuerdos al atardecer
Me harán más corto el camino

Entre tus playas quedó mi niñez
Tendida al viento y al Sol
Y esa nostalgia que sube a mi voz
Sin querer se hizo canción

De los montes quiero la inmensidad
Y del río la acuarela
Y de ti los hijos que sembrarán
Nuevas estrellas

Y si un día tengo que naufragar
Y el tifón rompe mis velas
Enterrad mi cuerpo cerca del mar
En Venezuela

Ik Draag Jouw Licht en Jouw Geur op Mijn Huid

Ik draag jouw licht en jouw geur op mijn huid
En de vier snaren in mijn hart
Ik draag in mijn bloed het schuim van de zee
En jouw horizon in mijn ogen

Ik ben niet jaloers op de vlucht of het nest van de turpial
Ik ben als de wind in het gewas
Ik voel de Cariben als een vrouw
Zo ben ik, wat kan ik doen?

Ik ben woestijn, jungle, sneeuw en vulkaan
En terwijl ik loop, laat ik mijn spoor achter
Het geruis van de vlakte in een lied
Dat me wakker houdt

De vrouw die ik wil, moet zijn
Hart, vuur en sporen
Met een gebruinde huid als een bloem
Uit Venezuela

Met jouw landschap en mijn dromen, zal ik gaan
Door die werelden van God
En jouw herinneringen bij zonsondergang
Zullen de weg voor mij verkorten

Tussen jouw stranden bleef mijn kindertijd
Uitgestrekt in de wind en de zon
En die nostalgie die naar mijn stem stijgt
Is zonder het te willen een lied geworden

Van de bergen wil ik de immensiteit
En van de rivier de aquarel
En van jou de kinderen die zullen zaaien
Nieuwe sterren

En als ik op een dag moet schipbreuk lijden
En de tyfoon mijn zeilen breekt
Begraaf mijn lichaam dicht bij de zee
In Venezuela

Escrita por: Pablo Herrero / José Luis Armenteros