Te Hecho de Menos
Una vez más la soledad y yo
Sentados frente a frente
Callados
Silentes como dos enamorados
Bajo el cielo plomizo de la tarde
Que se ha querido hoy vestir de otoño
Y se perfuma de romero y jara
Y me seduce
Y me recuerda
Que sólo faltas tú
Para pisar la alfombra de hojas secas
Y regalarme un beso entre la lluvia
Y atravesar la niebla de tu mano
Te echo de menos hoy
Te echo de menos
Un minuto sin ti es infinito
Y tu recuerdo
Se acuesta en mi almohada y me acaricia
Llevándome a las puertas de tu cielo
Te echo de meno hoy
Te echo de menos
Un espacio sin ti es el vacío
Y tu recuerdo
Me lleva de la mano y me sonríe
Hasta lo más profundo del deseo
Una vez más la soledad y yo
Entre los dos el aire
Desnudo
Mirándonos y sin decirnos nada
Mientras llega la noche dulcemente
Y se sienta en el borde de mi cama
Y se viste de seda y me desnuda
Y me seduce
Y me recuerda
Que sólo faltas tú
Para poner un beso en cada herida
Hasta que nos sorprenda la mañana
Y derrochar a medias la ternura
Te echo de menos hoy
Te echo de menos
Un minuto sin ti es infinito
Y tu recuerdo
Se acuesta en mi almohada y me acaricia
Llevándome a las puertas de tu cielo
Te echo de menos hoy
Te echo de menos
Un espacio sin ti es el vacio
Y tu recuerdo
Me lleva de la mano y me sonríe
Hasta lo más profundo del deseo
Una vez más la soledad y yo
Ik Mis Je
Een keer meer de eenzaamheid en ik
Zitten tegenover elkaar
Zwijgend
Stil als twee verliefden
Onder de grijze lucht van de middag
Die zich vandaag in de herfst heeft gekleed
En zich parfumeert met rozemarijn en jeneverbes
En me verleidt
En me herinnert
Dat jij alleen nog ontbreekt
Om op het tapijt van droge bladeren te stappen
En me een kus te geven tussen de regen
En door de mist hand in hand te gaan
Ik mis je vandaag
Ik mis je
Een minuut zonder jou is oneindig
En jouw herinnering
Liggt op mijn kussen en streelt me
Me meeneemt naar de poorten van jouw hemel
Ik mis je vandaag
Ik mis je
Een ruimte zonder jou is de leegte
En jouw herinnering
Neemt me bij de hand en glimlacht naar me
Tot in de diepste van de verlangens
Een keer meer de eenzaamheid en ik
Tussen ons de lucht
Naakt
Kijkend naar elkaar en zonder iets te zeggen
Terwijl de nacht zoetjes aankomt
En zich aan de rand van mijn bed neerzet
En zich in zijde kleedt en me ontkleedt
En me verleidt
En me herinnert
Dat jij alleen nog ontbreekt
Om een kus op elke wond te leggen
Tot de ochtend ons verrast
En we de tederheid half verspillen
Ik mis je vandaag
Ik mis je
Een minuut zonder jou is oneindig
En jouw herinnering
Liggt op mijn kussen en streelt me
Me meeneemt naar de poorten van jouw hemel
Ik mis je vandaag
Ik mis je
Een ruimte zonder jou is de leegte
En jouw herinnering
Neemt me bij de hand en glimlacht naar me
Tot in de diepste van de verlangens
Een keer meer de eenzaamheid en ik
Escrita por: José Luis Perales