395px

Twintig Jaar

José Luis Perales

Veinte Años

Le conoció cuando era joven todavía
y se casó de traje blanco y por la iglesia
y se cansó a los cuatro días de mirarlo
y se fue armando poco a poco de paciencia.

En el espejo, se preguntaba si en verdad era feliz
y se empeñaba en ensayar una sonrisa para él
para tratar de conquistarle un día más.
Estaban solos, entre los dos no se cruzaba una palabra.
Ella tomaba su café y el se dormía en su sillón
mientras cantaba un gorrión en el jardín.
Son veinte años junto a él, quién lo diría
y se han dormido en el jardín las primaveras
pero no hay tiempo de pensar, se le hizo tarde
y hay cuatro niños que regresan de la escuela.

En el espejo, se preguntaba si en verdad era feliz
y se empeñaba en ensayar una sonrisa para él
para tratar de conquistarle un día más.
Estaban solos, entre los dos no se cruzaba una palabra.
Ella tomaba su café y el se dormía en su sillón
mientras cantaba un gorrión en el jardín.
Son veinte años junto a él, quién lo diría
y se han dormido en el jardín las primaveras.
Pero no hay tiempo de pensar, se le hizo tarde
y hay cuatro niños que regresan de la escuela.

Pero no hay tiempo de pensar, se le hizo tarde
y hay cuatro niños que regresan de la escuela.

Twintig Jaar

Ze leerde hem kennen toen ze nog jong was
en trouwde in een witte jurk en in de kerk.
Maar na vier dagen kijken was ze het zat
en begon ze langzaam geduld op te bouwen.

In de spiegel vroeg ze zich af of ze echt gelukkig was
en ze deed haar best om een glimlach voor hem te oefenen
om nog een dag te proberen hem te veroveren.
Ze waren alleen, tussen hen viel geen woord.
Zij dronk haar koffie en hij sliep in zijn stoel
terwijl een mus in de tuin zong.
Het zijn twintig jaar samen met hem, wie had dat gedacht
en de lentes zijn in de tuin in slaap gevallen.
Maar er is geen tijd om na te denken, het is laat geworden
en er zijn vier kinderen die terugkomen van school.

In de spiegel vroeg ze zich af of ze echt gelukkig was
en ze deed haar best om een glimlach voor hem te oefenen
om nog een dag te proberen hem te veroveren.
Ze waren alleen, tussen hen viel geen woord.
Zij dronk haar koffie en hij sliep in zijn stoel
terwijl een mus in de tuin zong.
Het zijn twintig jaar samen met hem, wie had dat gedacht
en de lentes zijn in de tuin in slaap gevallen.
Maar er is geen tijd om na te denken, het is laat geworden
en er zijn vier kinderen die terugkomen van school.

Maar er is geen tijd om na te denken, het is laat geworden
en er zijn vier kinderen die terugkomen van school.

Escrita por: Alexis Sauce