La Célula No Explotó
Manejando con la radio
Las mañanas son mejor, oh
Un café, un cigarro y ponen la canción
Que me recuerda a algo anterior
Es "La Célula Que Explota"
El tipo no se atreve a muchas cosas
No se atreve a morir con ella, oh
Ni a olvidar toda materia
Aquí estoy, yo te sueño a veces
Más no lo suficiente
Aquí estoy, es un honor
El poder tocarte sin saber lo que adentro pase
No quiero ahogarme ningún grito
Ni olvidar tu imagen ni un poquito
Más chance sí me moriría contigo
Compartiríamos infinitos
Aquí estoy, tú habitas en mi mente
Lo sabe toda la gente
Aquí estoy, es un honor
El poder verte siempre, mi propia obra de arte, hm hm
Y esto es lo que pasa
En el tráfico a mi casa
De Celule Explodeert Niet
Rijdend met de radio
De ochtenden zijn beter, oh
Een koffie, een sigaret en ze draaien het nummer
Dat me herinnert aan iets van vroeger
Het is "De Celule Die Explodeert"
Die gast durft niet veel dingen
Durft niet met haar te sterven, oh
Of alles te vergeten wat er is
Hier ben ik, ik droom soms van je
Maar niet genoeg
Hier ben ik, het is een eer
Je te kunnen aanraken zonder te weten wat er binnenin gebeurt
Ik wil geen schreeuw onderdrukken
Of je beeld ook maar een beetje vergeten
Misschien zou ik wel met jou sterven
Zou het oneindige delen
Hier ben ik, jij woont in mijn hoofd
Iedereen weet het
Hier ben ik, het is een eer
Je altijd te kunnen zien, mijn eigen kunstwerk, hm hm
En dit is wat er gebeurt
In het verkeer naar mijn huis