395px

Het Gouden Verdwijnen

José Madero

Lo Dorado Desvanece

Mmm
Un, dos, tres
Un, dos, tres

Acostado en las noches pregunto al vacío
¿Qué diablos es que hago yo aquí?
Aplausos no tomo, elogios tampoco
¿Acaso me los merecí?
Suena una orquesta, mi reflejo no me deja oír
Y, sin embargo, le tengo que hablar de ti

No hagas caso a esa voz, yo entiendo
El espejo jamás te ha hecho honor
Y, sin embargo, olvidé darte amor

Frente al espejo te veo un poco viejo
No entiendo qué es lo que tе ven
Me siento invisible y no me es posible
Que de alguien levante interés
Molestan las respuestas que me dan cuando doy mi inquietud
Y, sin embargo, el problema es entre yo y tú

No hagas caso a esa voz, yo entiendo
El espejo jamás te ha hecho honor
Y, sin embargo, olvidé darte amor
Oh, no hagas caso a esa voz
Yo te juro mañana el mundo tendrá otro color
Y, sin embargo, no soy yo el pintor
No, señor

No esperemos que todo mejore
Esperemos no vaya a empeorar
Cerremos los ojos, relaja la faz
No esperemos que todo mejore

Esperemos no vaya a empeorar
Cerremos los ojos, relaja la faz
No hagas caso a esa voz
El camino sinuoso confunde igual a los dos
Y, sin embargo, olvidé darte amor

Oh, quiero escapar, si no hacerme capaz
De amarte, aunque sea por piedad
Y, sin embargo, no lo logré quizá

Het Gouden Verdwijnen

Mmm
Een, twee, drie
Een, twee, drie

Liggend in de nachten vraag ik me af in het niets
Wat de hel doe ik hier?
Geen applaus krijg ik, geen complimenten ook
Heb ik die wel verdiend?
Een orkest klinkt, mijn spiegelbeeld laat me niet horen
En toch moet ik je over jou vertellen

Negeer die stem, ik begrijp het
De spiegel heeft je nooit eer aangedaan
En toch vergat ik je liefde te geven

Voor de spiegel zie ik je wat ouder
Ik begrijp niet wat ze in jou zien
Ik voel me onzichtbaar en het is niet mogelijk
Dat iemand interesse in me heeft
De antwoorden die ik krijg als ik mijn zorgen deel, irriteren me
En toch is het probleem tussen jou en mij

Negeer die stem, ik begrijp het
De spiegel heeft je nooit eer aangedaan
En toch vergat ik je liefde te geven
Oh, negeer die stem
Ik zweer je, morgen zal de wereld een andere kleur hebben
En toch ben ik niet de schilder
Nee, meneer

Laten we niet hopen dat alles beter wordt
Laten we hopen dat het niet slechter wordt
Sluit je ogen, ontspan je gezicht
Laten we niet hopen dat alles beter wordt

Laten we hopen dat het niet slechter wordt
Sluit je ogen, ontspan je gezicht
Negeer die stem
De kronkelige weg verwart ons beiden
En toch vergat ik je liefde te geven

Oh, ik wil ontsnappen, als ik niet in staat ben
Om van je te houden, zelfs al is het uit medelijden
En toch is het me misschien niet gelukt.

Escrita por: Jose Madero, Andreas Ostberg