Gricel
No debí pensar jamás
En lograr tu corazón
Y sin embargo te busqué
Hasta que un día te encontré
Y con mis besos te aturdí
Sin importarme que eras buena
Tu ilusión fue de cristal
Se rompió cuando partí
Pues nunca, nunca más volví
¡Qué amarga fue tu pena!
No te olvides de mí
De tu Gricel
Me dijiste al besar
El Cristo aquel
Y hoy que vivo enloquecido
Porque no te olvidé
Ni te acuerdas de mí
¡Gricel! ¡Gricel!
Me faltó después tu voz
Y el calor de tu mirar
Y como un loco te busqué
Pero ya nunca te encontré
Y en otros besos me aturdí
¡Mi vida toda fue un engaño!
¿Qué será, Gricel, de mí?
Se cumplió la ley de Dios
Porque sus culpas ya pagó
Quien te hizo tanto daño
Gricel
Ik had nooit moeten denken
Aan het winnen van jouw hart
En toch zocht ik je op
Totdat ik je op een dag vond
En met mijn kussen verdoofde ik je
Zonder me te bekommeren dat je goed was
Jouw droom was van glas
Het brak toen ik vertrok
Want nooit, nooit meer kwam ik terug
Wat was jouw verdriet bitter!
Vergeet me niet
Jouw Gricel
Zei je bij de kus
Bij dat kruis daar
En nu ik gek geworden ben
Omdat ik je niet vergeten ben
En jij denkt niet aan mij
Gricel! Gricel!
Ik miste daarna jouw stem
En de warmte van jouw blik
En als een gek zocht ik je
Maar ik vond je nooit meer
En in andere kussen verdoofde ik me
Mijn hele leven was een leugen!
Wat zal er van mij worden, Gricel?
De wet van God is vervuld
Want zijn zonden zijn al betaald
Door degene die jou zoveel pijn deed.