395px

Lente

José Mercé

Primavera

El límite de bien y mal
Yo no sé donde está
Y és que el deseo a mí me tiene desbocado
Instintos que siempre pueden conmigo
Llegan hasta provocar
Que yo me sienta derrumbado
Serenidad que busco y no la encuentro
Y viene la ansiedad, con ella el miedo
Instintos que siempre pueden conmigo
Y que la sociedad los ve pecado

Chorus:
La primavera ya llegó
La primavera a mi balcón
Para decirme que estaba soñando yo

El límite del bien y el mal
Yo no sé donde está
És que el deseo a mí me tiene desbocado
Un animal me siento a veces
Un humano llevo dentro y crece
En este mundo, disfrazado
La voluntad en varias direcciones
La mente debatiendo las mejores
Pesadilla real que acabe hoy
De forma que tolere como soy

(Chorus)

Lente

De grens van goed en kwaad
Weet niet waar die ligt
En zulke verlangens maken me helemaal gek
Instinct dat me altijd overneemt
Maakt me soms zo verward
Dat ik me aan de grond voel gebonden
Rust die ik zoek maar niet kan vinden
En daar is de angst, met haar het verdriet
Instinct dat me altijd overneemt
En dat de maatschappij als zonde beschouwt

Refrein:
De lente is gearriveerd
De lente op mijn balkon
Om me te vertellen dat ik aan het dromen was

De grens van goed en kwaad
Weet niet waar die ligt
Want zulke verlangens maken me helemaal gek
Soms voel ik me als een beest
Een mens draagt van binnen verder op
In deze wereld, vermomd
De wil gaat alle kanten op
De geest die debat over wat het beste is
Een nachtmerrie die vandaag maar eindigen moet
Op een manier dat ik accepteer wie ik ben

(Refrein)

Escrita por: Vicente Amigo