Cavaleiro Alado Gonzagão
E boi, e boi
E boi, e boi
E boi, e boi, e boi, e boi
E boi, e boi
Um cavaleiro que corre no meio da noite
No meio da chuva, corisco e trovão
No brilho de um raio
Num cavalo baio, na escuridão
Voando, aboiando num cavalo alado
Levando seu gado, prum reino encantado
Já velho e cansado, marcado, ferrado
No seu coração
E boi, e boi
Mugindo seu gado no pé do mourão
Num grito de sorte
Um agôro de morte
Explode a boiada do seu coração
A porteira se abriu
O cavaleiro partiu
E na boca do noite
Uma estrela surgiu
El Caballero Alado de Gonzagão
Y toro, y toro
Y toro, y toro
Y toro, y toro, y toro, y toro
Y toro, y toro
Un caballero que corre en medio de la noche
En medio de la lluvia, relámpagos y truenos
En el brillo de un rayo
En un caballo bayo, en la oscuridad
Volando, relinchando en un caballo alado
Llevando su ganado a un reino encantado
Ya viejo y cansado, marcado, herrado
En su corazón
Y toro, y toro
Mugiendo su ganado al pie del corral
En un grito de suerte
Un presagio de muerte
Explota la manada de su corazón
La tranquera se abrió
El caballero partió
Y en la boca de la noche
Una estrella surgió
Escrita por: Alcymar Monteiro / João Paulo Junior