Chiribirí
El morito Chiribiri de la luna se prendó
Y al compás de su guitarra
Plañidero le cantó
La lunita, placentera
Sobre el río fue a soñar
Y la plata de las aguas
Escuchaba su cantar
¿Qué le dirá? ¿Cómo será?
¿Dirá que sí? ¿Qué nó dirá, dirá, dirá?
¡ Chiribirí, Chiribirí!
Chiribirí, Canción en flor
Por siempre tú serás mi amor
Chiribirí, me iré a rielar
Tendrás mi luz meciendo el mar
Chiribirí, contigo iré
Espérame, mi fiel cantor
¡ Chiribirí, Chiribirí!
Chiribirí, Canción en flor
Una noche y otra noche
El morito fue a rondar
Y la Luna no bajaba
Sus canciones a escuchar
¡De la mano de un lucero!
Chiribirí la encontró
Y con llanto en su guitarra
Junto al río la esperó
Chiribirí
De zwarte jongen Chiribiri heeft de maan veroverd
En op de maat van zijn gitaar
Zong hij treurig zijn lied
De maan, zo aangenaam
Droomde over de rivier
En het zilver van de wateren
Hoorde zijn gezang
Wat zal ze zeggen? Hoe zal het zijn?
Zal ze ja zeggen? Wat zal ze zeggen, zeggen, zeggen?
¡ Chiribirí, Chiribirí!
Chiribirí, Lied in bloei
Voor altijd zul jij mijn liefde zijn
Chiribirí, ik ga rijdend verder
Je zult mijn licht hebben dat de zee wiegt
Chiribirí, met jou ga ik
Wacht op me, mijn trouwe zanger
¡ Chiribirí, Chiribirí!
Chiribirí, Lied in bloei
Een nacht en nog een nacht
Ging de jongen op pad
En de maan kwam niet naar beneden
Om naar zijn liedjes te luisteren
¡Hand in hand met een ster!
Chiribirí vond haar
En met tranen op zijn gitaar
Wachtte hij bij de rivier
Escrita por: Carlos Tiochet / A. Pestallozza / A. de Jaén