395px

Waar Zal Mijn Leven Zijn

Joselito

Donde Estará Mi Vida

Una vez un ruiseñor
Por las claras de la aurora
Quedó preso de una flor
Lejos de su ruiseñora

Esperando su vuelta en el nido
Ella vio que la tarde moría
Y en la noche cantándole al río
Medio loca de amor le decía

¿Dónde estará mi vida
Porque no viene?
Que rosita encendida
Me lo entretiene

Agua clara de caminas
Entre juncos y mimbrales
Dile que tienen espinas
Las rosas de los rosales

Dile que no hay colores
Que yo no tenga
Que me muero de amores
Dile que venga

Waar Zal Mijn Leven Zijn

Eens was er een nachtegaal
Bij het ochtendgloren
Vastgeklemd in een bloem
Ver weg van zijn nachtegaal

Wachtend op zijn terugkeer in het nest
Zag zij dat de middag stierf
En in de nacht, zingend voor de rivier
Half gek van liefde zei ze

Waar zal mijn leven zijn
Waarom komt hij niet?
Die vurige roos
Houdt me bezig

Helder water dat stroomt
Tussen riet en wilgen
Zeg hem dat er doornen zijn
In de rozen van de rozenstruiken

Zeg hem dat er geen kleuren zijn
Die ik niet heb
Dat ik sterf van de liefde
Zeg hem dat hij moet komen

Escrita por: Alfredo Naranjo / Roman / Segovia