IDILIO
Sólo me alienta el deseo divino de hacerte mía,
mas me destruye la incertidumbre que estoy pasando,
es que la nieve cruel de los años mi cuerpo enfría
y se me agota ya la paciencia por tí esperando,
y se me agota ya la paciencia por ti esperando...
Que a besos yo te levante al rayar el día,
y que el idilio perdure siempre al llegar la noche,
y cuando venga la aurora llena de goce
se fundan en una sola tu alma y la mía.
Que a besos yo te levante al rayar el día,
y que el idilio perdure siempre al llegar la noche,
y cuando venga la aurora llena de goce
se fundan en una sola tu alma y la mía.
Que a besos yo te levante al rayar el día,
y que el idilio perdure siempre al llegar la noche,
y cuando venga la aurora llena de goce
se fundan en una sola tu alma y la mía.
Que a besos yo te levante al rayar el día,
y que el idilio perdure siempre al llegar la noche,
y cuando venga la aurora llena de goce
se fundan en una sola tu alma y la mía,
se fundan en una sola tu alma y la mía...
Soñando, contigo,
queriendo que se cumpla nuestro idilio...
A veces me voy a un rincón
y me quedo en el vacío,
sufriendo por ti amor mío,
te llama mi corazón.
Soñando, contigo,
queriendo que se cumpla nuestro idilio...
Y verás lo lindo que es el amor
cuando se quiere de verdad,
no existe duda, no existe rencor,
sólo un corazón para los dos.
Soñando, contigo,
queriendo que se cumpla nuestro idilio...
cuando me voy yo te siento
pa´ que no digas que miento,
porque este amor que yo siento
yo me lo llevo por dentro.
IDILIO
Slechts het goddelijke verlangen om jou de mijne te maken,
maar de onzekerheid die ik doormaak, die maakt me kapot,
het is dat de wrede sneeuw van de jaren mijn lichaam verhit
en mijn geduld raakt op terwijl ik op jou wacht,
en mijn geduld raakt op terwijl ik op jou wacht...
Dat ik je met kussen optil bij het aanbreken van de dag,
en dat de idylle altijd blijft bestaan als de nacht komt,
en wanneer de dageraad vol vreugde komt,
versmelten jouw ziel en de mijne tot één.
Dat ik je met kussen optil bij het aanbreken van de dag,
en dat de idylle altijd blijft bestaan als de nacht komt,
en wanneer de dageraad vol vreugde komt,
versmelten jouw ziel en de mijne tot één.
Dat ik je met kussen optil bij het aanbreken van de dag,
en dat de idylle altijd blijft bestaan als de nacht komt,
en wanneer de dageraad vol vreugde komt,
versmelten jouw ziel en de mijne tot één.
Dat ik je met kussen optil bij het aanbreken van de dag,
en dat de idylle altijd blijft bestaan als de nacht komt,
en wanneer de dageraad vol vreugde komt,
versmelten jouw ziel en de mijne tot één,
versmelten jouw ziel en de mijne tot één...
Dromend, met jou,
wensend dat onze idylle werkelijkheid wordt...
Soms ga ik naar een hoek
en blijf ik in het niets,
lijdend om jou, mijn liefde,
roept mijn hart.
Dromend, met jou,
wensend dat onze idylle werkelijkheid wordt...
En je zult zien hoe mooi de liefde is
wanneer je echt van elkaar houdt,
er is geen twijfel, er is geen wrok,
alleen een hart voor ons beiden.
Dromend, met jou,
wensend dat onze idylle werkelijkheid wordt...
wanneer ik ga, voel ik je
zodat je niet zegt dat ik lieg,
want deze liefde die ik voel,
neem ik van binnen mee.