Kapetane moj
Vec dugo me pustas gledat' niz pucinu
i proklinjat' srecu koju more nosi,
darujuc' mu puste i besane noci,
gdje mi tuga plete svud srebro po kosi.
Kapetane moj...
Znam, tebi je more prva ljubav bila,
a ja sam tek bljesak znacila u mraku,
da bih kad se magla ispred broda digla
ostala ko pjena na njegovu tragu.
Kapetane moj...
I starim tako sama od broda do broda
u zelji da te zagrlim, izljubim,
iako dobro znadem da svakim te danom
sa brazdom broda nepovratno gubim...
Kapetane moj...
Al' kad se bez zelja doma k meni vratis,
toj posljednjoj luci, sto te mirno ceka,
ni spaziti neces da uz tebe nije
ona mlada zena, vec starica neka...
Kapetane moj...
Mi capitán
Hace mucho tiempo me dejas mirar hacia el horizonte
y maldecir la suerte que el mar trae consigo,
oblemente regalándole noches vacías e insomnes,
donde la tristeza teje plata por todo mi cabello.
Mi capitán...
Sé que para ti el mar fue tu primer amor,
y yo solo fui un destello en la oscuridad,
para luego, cuando la niebla se levantaba frente al barco,
quedar como espuma en su estela.
Mi capitán...
Y así envejezco sola de barco en barco,
ansiando abrazarte, besarte,
aunque sé muy bien que con cada día
me pierdo irremediablemente en la estela del barco...
Mi capitán...
Pero cuando sin deseos regresas a casa conmigo,
a ese último puerto que pacientemente te espera,
no notarás que a tu lado ya no está
aquella joven mujer, sino una anciana...
Mi capitán...