Copacabana
Um belo de um violão
Um copo cheio de cor e prazer
Folhas jogadas no chão
Na minha janela é outono, mas sei como é viver tranquilamente
Sentir água no pé
Não preciso ir à Copacabana
Levo minha mente onde eu quiser
Aluno eu sou, da vida
Todo dia passa os trens que eu perdi
Todas as viagens são só de partida
Um dia eu te chamo e pergunto se quer
Viver intensamente
Sentir água no pé
Não consigo ir à Copacabana
Levo minha mente onde eu quiser
Compartilho o tempo até o dia de semana
Entrego minha vida pro bem que quiser
(Em homenagem, essa é em homenagem
Solta aquela pra machucar os corações)
Um belo de um violão
Um copo cheio de cor e prazer
Folhas jogadas no chão
Na minha janela é outono
Copacabana
Een mooie gitaar
Een glas vol kleur en plezier
Bladeren op de grond
Bij mijn raam is het herfst, maar ik weet hoe je rustig leeft
Voelen dat het water aan je voeten is
Ik hoef niet naar Copacabana
Ik neem mijn gedachten mee waar ik maar wil
Ik ben een leerling, van het leven
Elke dag rijden de treinen die ik gemist heb
Alle reizen zijn alleen maar vertrek
Op een dag bel ik je en vraag ik of je wilt
Intens leven
Voelen dat het water aan je voeten is
Ik kan niet naar Copacabana gaan
Ik neem mijn gedachten mee waar ik maar wil
Ik deel de tijd tot aan de weekdag
Ik geef mijn leven voor het goede dat ik wil
(Ter ere, dit is ter ere
Laat die maar komen om de harten te breken)
Een mooie gitaar
Een glas vol kleur en plezier
Bladeren op de grond
Bij mijn raam is het herfst
Escrita por: Fufa, Mendao, Karam, Ber Pasquali, Ber Hey