Ahora (part. J Abecia)
La vida me pega en la cara
Se me nota en la mirada
Nadie sabe qué siento
Ni qué carga mi espalda
Me crie a golpes de vara
Viendo de cerca la pista
Con rebufo y sin aliento
Lleno de rabia por dentro
Y ahora
Yo solo quiero calmar mi sed
Quitarme esta soga que me ahoga
Y ver cómo empiezo a florecer
Y ahora
Yo solo quiero calmar mi sed
Quitarme esta soga que me ahoga
Y ver cómo empiezo a florecer
Yo voy amarte to'a la vida
Me sé la entrada y también la salida
Llevo un escudo, no llevo caballería
Yo con hilo de esparto coso mis heridas
En un rincón guardo mi ira
Cambio mi punto de partida
He deja'o de ser un barco a la deriva
Me siento más vivo con cada caída
Mala hierba nunca muere
Si viene de buena rama
Los palos ya ni me duelen
Y el veneno no me mata
Mi corazón ya ni siente
Tiene la luz apagada
Pero aquí sigo yo en el frente
Apuntando a la Diana
He aprendí'o a vivir
Cargando con esta pena
Yo ya no tengo miedo a morir
Pa'lante duela o no duela
Y ahora
Yo solo quiero calmar mi sed
Quitarme esta soga que me ahoga
Y ver cómo empiezo a florecer
Y ahora
Yo solo quiero calmar mi sed
Quitarme esta soga que me ahoga
Y ver cómo empiezo a florecer
Nu (ft. J Abecia)
Het leven slaat me in het gezicht
Het is te zien in mijn blik
Niemand weet wat ik voel
Of welke last ik draag
Ik ben opgegroeid met klappen
Kijkend naar de piste van dichtbij
Met een zucht en zonder adem
Vol woede van binnen
En nu
Ik wil alleen maar mijn dorst lessen
Deze touw om me heen verwijderen
En zien hoe ik begin te bloeien
En nu
Ik wil alleen maar mijn dorst lessen
Deze touw om me heen verwijderen
En zien hoe ik begin te bloeien
Ik ga je heel mijn leven liefhebben
Ik ken de ingang en ook de uitgang
Ik heb een schild, geen cavalerie
Met jute draad naai ik mijn wonden
In een hoek bewaar ik mijn woede
Verander mijn startpunt
Ik ben geen schip meer dat drijft
Ik voel me levendiger met elke val
Onkruid sterft nooit
Als het van goede tak komt
De klappen doen me niet eens meer pijn
En het gif doodt me niet
Mijn hart voelt niets meer
Het licht is uit
Maar hier sta ik nog steeds aan de frontlinie
Richtend op de roos
Ik heb geleerd te leven
Met deze pijn te dragen
Ik ben niet meer bang om te sterven
Vooruit, of het nu pijn doet of niet
En nu
Ik wil alleen maar mijn dorst lessen
Deze touw om me heen verwijderen
En zien hoe ik begin te bloeien
En nu
Ik wil alleen maar mijn dorst lessen
Deze touw om me heen verwijderen
En zien hoe ik begin te bloeien