395px

Lamento de un Amor Perdido

Juan Carlos Oviedo y Los Hermanos Acuña

Che Rejaha Ára

Levanto tristemente al cielo una mirada
aporandu mamópa oho ne mborayhu
La luna no responde, se callan las estrellas
mba'asy che korasõme ojehaitypo añandu

Hoy me siento ya perdido sin tu amor, reina mía
nderehe'ỹ la alegría ndahupytyvéimai che
Sollozo al recordarte, ingrata amada mía
naimo'ãiva'ekue, querida, ãicha chembopadecé

Mas largas son las noches de mi cruel desengaño
ha che ni ndakevéiva apenságui nderehe
Los días son los meses, los meses son los años
¿Mba'ére che rapégui ne mborayhu remboyke

Será el pensil de mi vida que troncha mi esperanza
cherejávo ko yvy ape ári tyre'ỹ che añomirei
Tan cruel es tu ausencia, inmenso es mi tormento
ndaipe'áiva'erã che akãgui upe nde rerakuemi

Transido de sufrimiento, sin fe y sin esperanza
añembyasy, che kamba, che mandu'a nderehe
En estas sencillas estrofas suspira mi sufrimiento
mba'asy che añandúva che rejaha ára guive

Lamento de un Amor Perdido

Levanto tristemente al cielo una mirada
buscando respuestas en el horizonte
La luna en silencio, las estrellas se apagan
mi corazón llora en la oscuridad

Hoy me siento perdido sin tu amor, mi reina
donde solía haber alegría, ahora hay vacío
Lloro al recordarte, amada ingrata
mi corazón se rompe al pensarte

Las noches se hacen largas en mi desdicha
cada día se convierte en un mes, cada mes en un año
¿Cuánto tiempo más podré soportar este dolor?

Mi vida se desvanece, mis esperanzas se desvanecen
tu ausencia es cruel, mi tormento es infinito

Lleno de sufrimiento, sin fe ni esperanza
en estas simples palabras susurra mi dolor

Escrita por: Juan Blas Duarte, Óscar Corrales Montiel