Azucena de Mi Lar
Pimpollito de azucena que perfuma mis cantares
Tu fragancia sensitiva trae paz al corazón
Y por eso los colibríes dejarán siempre sus lares
Por libar la miel sabrosa de tu capullo en flor
Y las miles mariposas de los múltiples colores
Dejarán otros jardines y hasta el más rico rosal
Porque eres más vistosa que las otras bellas flores
Que engalanan a natura, azucena de mi lar
Y avecillas melodiosas dejarán frondosas selvas
Por gustar de tu fragancia, tierna esencia sin igual
Y ante ti nadie podrá, ni tupidas madreselvas
Ni los lirios, ni claveles, ni la rosa virginal
Y yo, el débil ruiseñor que admiro tu hermosura
Te ofrendo lo que puedo, mi más tierno cantar
Porque quiero que tú sepas, bella flor, ¡Qué galanura!
Que eres reina de las flores, azucena de mi lar
Azucena van Mijn Huis
Klein azucena-bloempje dat mijn liedjes parfumeert
Jouw gevoelige geur brengt rust in het hart
En daarom zullen de kolibries altijd hun huisje verlaten
Om de heerlijke nectar van jouw bloeiende knop te proeven
En de duizenden vlinders van de vele kleuren
Zullen andere tuinen verlaten, zelfs de rijkste rozenstruik
Want jij bent opvallender dan de andere mooie bloemen
Die de natuur sieren, azucena van mijn huis
En melodieuze vogeltjes zullen weelderige bossen verlaten
Om te genieten van jouw geur, tedere essentie zonder weerga
En voor jou kan niemand, zelfs niet de dichte kamperfoelie
Of de lelies, of de anjers, of de maagdelijke roos
En ik, de zwakke nachtegaal die jouw schoonheid bewondert
Bied je aan wat ik kan, mijn meest tedere lied
Want ik wil dat jij weet, mooie bloem, wat een charme!
Dat jij de koningin van de bloemen bent, azucena van mijn huis
Escrita por: Emiliano R. Fernàndez, Juan Gualberto Carreras