La Madrugada (part. Alberto Echagüe)
Gira la noche en el horario
Del desvelado y triste
Reloj del campanario
Rueda la pena de un tranvía
Qué solitario viste
De azul melancolía
Y un fantasma de neblina
Envuelve de fina
Penumbra al café
Llora la noche en su agonía
Que busco dónde voy
No sé, no sé
¿Será la triste y lejana
Margo que fue
Como una luz
En mí sombra?
¿Será su vieja ventana?
¿Será su voz que me nombra?
¿Será el amigo vencido
Que ayer nomás
Me dio un abrazo llorando?
¿Yo no sé qué ando buscando
Sin cesar
Que en tu penumbra
He de hallar?
De Dageraad (met Alberto Echagüe)
Draait de nacht in het uur
Van de slapeloze en treurige
Klok van de toren
Rol de pijn van een tram
Wat eenzaam zie je
In blauwe melancholie
En een spook van nevel
Omhult met fijne
Schemer het café
Huilt de nacht in zijn agonie
Dat ik zoek waar ik heen ga
Ik weet het niet, ik weet het niet
Zal het de treurige en verre
Margo zijn die was
Als een licht
In mijn schaduw?
Zal het haar oude raam zijn?
Zal het haar stem zijn die me noemt?
Zal het de verslagen vriend zijn
Die gisteren nog
Me een huilende omhelzing gaf?
Ik weet niet wat ik zoek
Onophoudelijk
Dat ik in jouw schemer
Zal vinden?