La Flor De La Canela
Déjame que te cuente limeño
Déjame que te diga la gloria
Del ensueño que evoca la memoria
Del viejo puente
Del río y la alameda
Déjame que te cuente limeño
Ahora que aún perfuma el recuerdo
Ahora que aún se mece en un sueño
El viejo puente, el río y la alameda
Jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aromas de mistura
Que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda
Menudo pie la lleva
Por la vereda que se estremece
Al ritmo de su cadera
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba
Del puente a la alameda
Déjame que te cuente limeño
Ay, deja que te diga
Moreno, mi pensamiento
A ver si así despiertas del sueño
Del sueño que entretiene
Moreno, tu sentimiento
Aspira de la lisura que da
La flor de la canela
Adornada con jazmines
Matizando su hermosura
Alfombra de nuevo el puente
Y engalana la alameda
Que el río acompasará
Su paso por la vereda
Y recuerda que
Jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aromas de mistura que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda menudo pie la lleva
Por la vereda que se estremece
Al ritmo de su cadera
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba
Del puente a la alameda
De Bloem Van De Kaneel
Laat me je vertellen, limenio
Laat me je de glorie vertellen
Van de droom die de herinnering oproept
Van de oude brug
Van de rivier en de laan
Laat me je vertellen, limenio
Nu de herinnering nog geurt
Nu het nog wiegt in een droom
De oude brug, de rivier en de laan
Jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van de kaneel
Ze verspreidde charme en liet achter
Aroma's van mengeling
Die ze in haar borst droeg
Van de brug naar de laan
Met een fijn voetje loopt ze
Over het pad dat trilt
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En wierp het naar de wind
Van de brug naar de laan
Laat me je vertellen, limenio
Oh, laat me je zeggen
Donker, mijn gedachten
Kijk of je zo uit de droom ontwaakt
Uit de droom die je vermaakt
Donker, je gevoel
Adem de charme in die geeft
De bloem van de kaneel
Versierd met jasmijnen
Die haar schoonheid accentueert
Leg opnieuw een tapijt over de brug
En versier de laan
Want de rivier zal begeleiden
Haar stap over het pad
En vergeet niet dat
Jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van de kaneel
Ze verspreidde charme en liet achter
Aroma's van mengeling die ze in haar borst droeg
Van de brug naar de laan, met een fijn voetje loopt ze
Over het pad dat trilt
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En wierp het naar de wind
Van de brug naar de laan