395px

Romance voor een Manabita Weefster

Juan Fernando Velasco

Romance a Una Tejedora Manabita

Con una horma de esperanza
Y dedos de clavellina
Va tejiendo su sombrero
La manabita más linda

Qué finas que son las hebras
Tan finas como ella misma
Ay, quién fuera Horacio Hidrovo
Vuelva a dar de su poesía

Para cantarte en aromas
Una canción de toquilla
Dime linda manabita
Si es verdad que en tus vigilias

Tejes con aguas benditas
O en diamantes cristalizas
Ese sombrero tan leve
Que más que sombrero es brisa

O es que tus dedos de pétalos
De rosas nardos y lirios
Están tejiendo un sombrero
Con rayos de Luna india

Di por qué haciendo milagros
Aún tus ojos no me miran
En altar de tamarindos
Entre oro incienso y mirra

O es que acaso por robar
Al creador sus maravillas
Con que tejió las estrellas
De los altares te quitan

Y te encarcelan celosas
Las rejas de eucaristía
¡Pero no!... Guarda silencio
Tus secretos no me digas

Sigue en tu horma de esperanza
Tejiendo sueños de almíbar
Y diciendo a labios quedos
Oraciones de ambrosía

Teje teje tejedora
De dedos de clavellina
Teje tejedora
Y une mis versos a tu toquilla

Romance voor een Manabita Weefster

Met een mal van hoop
En vingers van anjerbloem
Weeft ze haar hoed
De mooiste Manabita

Wat fijn zijn die draden
Zo fijn als zij zelf is
Oh, wie zou Horacio Hidrovo zijn
Om weer zijn poëzie te geven

Om je te bezingen in geuren
Een lied van toquilla
Zeg me, mooie Manabita
Is het waar dat je in je waken

Weeft met gezegend water
Of in diamanten kristalliseert
Die hoed zo licht
Die meer dan een hoed is, is een bries

Of zijn het je vingers van bloemblaadjes
Van rozen, nardus en lelies
Die een hoed weven
Met stralen van de Indiase maan

Zeg waarom, terwijl je wonderen doet
Kijken je ogen me nog niet aan
Op een altaar van tamarindebomen
Tussen goud, wierook en mirre

Of is het misschien omdat je steelt
Van de schepper zijn wonderen
Waarmee hij de sterren weefde
Van de altaren nemen ze je af

En ze gevangen houden jaloers
De tralies van de eucharistie
Maar nee!... Bewaar je stilte
Vertel me je geheimen niet

Ga door met je mal van hoop
Weef dromen van suiker
En zeg tegen stille lippen
Gebeden van ambrosia

Weef, weef, weefster
Met vingers van anjerbloem
Weef, weef, weefster
En verbind mijn verzen met je toquilla

Escrita por: Juan Fernando Velasco