Galicia
Donde el fuego dibuja flores entre ceniza
donde el cielo y las gaviotas pintan la brisa
donde el traje de novia es verde
y la esperanza ya tiene prisa
hay una tierra y un mar muy fuerte
como una sonrisa.
El otoño, un adios profundo y un perro solo
el anuncio de aquella noche que nunca termina
la mirada que no promete
por no atreverse a romper la magia
pero que espera y sigue esperando
eso es Galicia.
Miña terra das saudades
eu te traio unha sonrisa
e un cachiño de morrriña
para aqueles que me escoitan
lonxe da terra querida.
Miña terra das saudades
cando xa non teña vida
quero que me leven onda ti me podas apertar
miña terra queridiña
miña nai nosa Galicia.
Una vieja contaba historias y un niño duerme
la mañana se sorprendia
de que la noche no se escondiese.
Nuestra ropa duerme en el suelo
y las campanas llaman a misa
llevo Galicia dentro del alma
siento Galicia.
Miña terra...
Galicië
Waar het vuur bloemen tekent tussen de as
waar de lucht en de meeuwen de bries schilderen
waar de trouwjurk groen is
en de hoop al haast heeft
is er een land en een zee heel sterk
als een glimlach.
De herfst, een diep afscheid en een eenzame hond
de aankondiging van die nacht die nooit eindigt
de blik die niet belooft
omdat het niet durft de magie te verbreken
maar die wacht en blijft wachten
dat is Galicië.
Mijn land van verlangen
een glimlach breng ik je
en een stukje heimwee
voor degenen die naar me luisteren
dver van het geliefde land.
Mijn land van verlangen
wanneer ik geen leven meer heb
wil ik dat ze me bij jou brengen zodat je me kunt omarmen
mijn geliefde land
mijn moeder, ons Galicië.
Een oude vrouw vertelde verhalen en een kind slaapt
de ochtend was verrast
dat de nacht zich niet verstopte.
Onze kleren slapen op de grond
en de klokken roepen tot de mis
ik draag Galicië in mijn ziel
ik voel Galicië.
Mijn land...