395px

De man uit het noorden

Juan Pardo

El hombre del norte

En club muy pequeño
Sentada en la barra
Se quitaba su anillo del dedo

Sin saber que la oia
En voz baja decía
Ya no sé de verdad lo quiero

Yo pedí un par de copas
Acerque un cenizero
Y bebimos los dos casi al tiempo

La primera en silencio
La segunda hizo efecto
Y me dijo llorando no puedo

No puedo aguantarle
Y decidí abandonarle
Y ahora mismo
Me muero de miedo

No conoces al hombre del norte
No conoces al hombre en mi pueblo

Yo le vi en el espejo
Parecía muy viejo
Su mirada venia de lejos

Era un tipo muy fuerte
De casi 2 metros
De momento yo me vi más que muerto

Se sento a nuestro lado
Y su voz como un quiebro
Dijo dime porque me haces esto

Yo te he dado mi vida
Desde que eras muy niña
Y este golpe me ha dado de lleno

Vive tu vida
Rompe la mía
Que voy a llorar por todo eso

Alza tu vuelo
Yo me quedo en el suelo
Que no voy a matarte aunque puedo

No conoces el hombre del norte
No conoces al hombre en mi pueblo

Se marchó y su palabra
En el aire pesaba
Entonces yo le pague al camarero

Ella vino conmigo
Hasta mi apartamento
Y empezamos entonces un beso

Y después de abrazarnos
No pudimos amarnos
En el aire sonaban de nuevo

Las palabras que el hombre
Nos dejó como un eco
Cuando dijo por qué me haces esto

Vive tu vida
Rompe la mía
Que no voy a matarte por esto

Alza tu vuelo
Yo me quedo en el suelo
Que no voy a llorar aun que quiero

No conoces al hombre del norte
No conoces al hombre en mi pueblo

Tu no conoces al hombre del norte
Tu no conoces al hombre en mi pueblo

De man uit het noorden

In een heel klein café
Zat ze aan de bar
Ze deed haar ring van haar vinger

Zonder te weten dat ze het zei
In een zachte stem
Ik weet echt niet of ik van hem hou

Ik bestelde een paar drankjes
Ik zette een asbak dichterbij
En we dronken bijna tegelijk

De eerste in stilte
De tweede had effect
En ze zei huilend: ik kan het niet meer

Ik kan hem niet aan
En ik besloot hem te verlaten
En nu op dit moment
Sterf ik van de angst

Je kent de man uit het noorden niet
Je kent de man uit mijn dorp niet

Ik zag hem in de spiegel
Hij leek heel oud
Zijn blik kwam van ver weg

Hij was een sterke man
Bijna 2 meter lang
Op dat moment voelde ik me dood

Hij ging naast ons zitten
En zijn stem als een breuk
Zei: vertel me waarom je dit doet

Ik heb je mijn leven gegeven
Sinds je een klein meisje was
En deze klap kwam hard binnen

Leef je leven
Verbreek het mijne
Want ik ga niet huilen om dit alles

Stijg op
Ik blijf op de grond
Want ik ga je niet doden, ook al kan ik

Je kent de man uit het noorden niet
Je kent de man uit mijn dorp niet

Hij ging weg en zijn woorden
Hingen zwaar in de lucht
Toen betaalde ik de barman

Zij kwam met me mee
Naar mijn appartement
En we begonnen toen met een kus

En na elkaar omhelsd te hebben
Konnen we elkaar niet beminnen
In de lucht klonken opnieuw

De woorden die de man
Als een echo achterliet
Toen hij zei: waarom doe je dit?

Leef je leven
Verbreek het mijne
Want ik ga je niet doden om dit

Stijg op
Ik blijf op de grond
Want ik ga niet huilen, ook al wil ik dat

Je kent de man uit het noorden niet
Je kent de man uit mijn dorp niet

Jij kent de man uit het noorden niet
Jij kent de man uit mijn dorp niet

Escrita por: