Canción Desaparecida (part. Mabiland)
¿Dónde están los estudiantes?
¿Dónde están los campesinos?
¿Dónde están los que aquí estaban?
Sus madres y amigos preguntan a los que han mentido
Unos dicen que se fueron
Otros que se los llevaron
Unos salieron corriendo
Por el río abajo y la calle que estaba encendida
La memoria no se va
Los recuerdos no se van
Seguirán iluminando
Me dan ganas de llorar
Me dan ganas de gritar
¿Quién se los está llevando?
Los he visto en las paredes
Los he visto en las esquinas
Los escucho en el silencio
De noches largas, de tristes días
Canción desaparecida
No te olvides de estos hombres
Que el viento silve sus nombres
Pa' darles honra, pa' darles vida
Pa' darles vida
Pa' darles vida
Pa' darles vida
La lucha arriba por todas aquellas madres
Que lloran diario a sus hijos y justicia no hay pa' darles
No olvidaremos el 1402
La justicia no ha llegado, el gobierno no pagó
La marcha al fuego por mujeres abusadas, torturadas, maltratadas
Como si no fueran nada
En nuestros pueblos, ser mujer nos han cobrado
Si la ley no es feminista, la lucha no ha terminado
Campesino que trabaja
Falso positivo
Otra chica asesinada porque usaba algún vestido
Que le devuelvan la tierra a todos los desplazados
Ojalá llegue justicia a los que nos han quitado
La memoria no se va
Los recuerdos no se van
Seguirán iluminando
Me dan ganas de llorar
Me dan ganas de gritar
¿Quién se los está llevando?
Los he visto en las paredes
Los he visto en las esquinas
Los escucho en el silencio
De noches largas, de tristes días
Canción desaparecida
No te olvides de estos hombres
Que el viento silve sus nombres
Pa' darles honra, pa' darles vida
(Pa' darles honra)
(Pa' darles vida)
(Que nuestra gente)
(No se nos quede desaparecida)
Verdwenen Lied (ft. Mabiland)
Waar zijn de studenten?
Waar zijn de boeren?
Waar zijn degenen die hier waren?
Hun moeders en vrienden vragen aan de leugenaars
Sommigen zeggen dat ze zijn weggegaan
Anderen dat ze zijn meegenomen
Sommigen renden weg
Over de rivier en de straat die in brand stond
Het geheugen verdwijnt niet
De herinneringen gaan niet weg
Ze blijven ons verlichten
Ik krijg de neiging om te huilen
Ik krijg de neiging om te schreeuwen
Wie neemt ze mee?
Ik heb ze op de muren gezien
Ik heb ze op de hoeken gezien
Ik hoor ze in de stilte
Van lange nachten, van treurige dagen
Verdwenen lied
Vergeet deze mannen niet
Dat de wind hun namen fluistert
Om hen eer te geven, om hen leven te geven
Om hen leven te geven
Om hen leven te geven
Om hen leven te geven
De strijd voor al die moeders
Die dagelijks om hun kinderen huilen en geen gerechtigheid krijgen
We zullen 1402 niet vergeten
De gerechtigheid is niet gekomen, de overheid heeft niet betaald
De mars voor vrouwen die misbruikt, gefolterd, mishandeld zijn
Alsof ze niets waard zijn
In onze dorpen, als vrouw wordt je duur betaald
Als de wet niet feministisch is, is de strijd nog niet voorbij
Boer die werkt
Valse positieve
Weer een meisje vermoord omdat ze een jurk droeg
Geef het land terug aan alle ontheemden
Hopelijk komt er gerechtigheid voor degenen die ons zijn afgenomen
Het geheugen verdwijnt niet
De herinneringen gaan niet weg
Ze blijven ons verlichten
Ik krijg de neiging om te huilen
Ik krijg de neiging om te schreeuwen
Wie neemt ze mee?
Ik heb ze op de muren gezien
Ik heb ze op de hoeken gezien
Ik hoor ze in de stilte
Van lange nachten, van treurige dagen
Verdwenen lied
Vergeet deze mannen niet
Dat de wind hun namen fluistert
Om hen eer te geven, om hen leven te geven
(Om hen eer te geven)
(Om hen leven te geven)
(Onze mensen)
(Mogen niet verdwenen blijven)