Kaikai Kitan (廻廻奇譚)
うぞうむぞう ひとのなり
Uzō muzō hito no nari
きょせいしんしょう じんがい ああ もののけみたいだ
Kyōsei shinshō jingai ā mononoke mitai da
きょうしん たんかい いのち やどし
Kyōshin tankai inochi yadoshi
あとはぱっぱらぱ な なかみ なき にんげん
Ato wa pappara pa na nakami naki ningen
よせる きたい ふびょどな じんせい
Yoseru kitai fubyodona jinsei
さいのもない だいじょう ひ にちじょう が
Saino mo nai daijō hi nichijō ga
おんしん びょうどう に ぼつ こせい
Onshin byōdō ni botsu kosei
たどる きおく ぼくに いばしょ など ないから
Tadoru kioku boku ni ibasho nado nai kara
ゆめのはざまで ないてないで
Yume no hazama de naite naide
どんな かお すれば よいか わかってるだけど まだ
Donna kao sureba yoi ka wakatteru dakedo mada
こたえてくれよ
Kotaete kure yo
やみをはらって やみをはらって
Yami o haratte yami o haratte
よるのとばりが おりたら あいずだ
Yoru no tobari ga oritara aizu da
あぞうして まわる かんじょうせん
Azō shite mawaru kanjōsen
ざれごと などは はきすていけと
Zaregoto nado wa hakisute ike to
まだ とめないで まだ とめないで
Mada tomenaide mada tomenaide
だれ よりもさとく ある まちに うまれし このしょうたいを いまはただ
Dare yori mo satoku aru machi ni umare shi kono shoutai o ima wa tada
のろい のろわれた ぼくの みらいを そうぞうして
Noroi norowareta boku no mirai o sōzō shite
はしって ころんで
Hashitte koronde
きえない いたみ だいては
Kienai itami daite wa
せかいがまってる
Sekai ga matteru
このいっしゅんを
Kono isshun o
ああ じょじょてき かんじょうが ゆらいでいく ばぐ
Ā jojoteki kanjō ga yuraide iku baku
あのじゅうじゅんに したがった けっかんのばつ
Ano jūjūn ni shitagatta ketsukan no batsu
しせん たしかな I need じょうき
Shisen tashika na I need jōki
こえもだせないまま
Koe mo dasenai mama
あ くがつな ちかいのなき ひゃっきやこ
A kugatsu na chikai no naki hyakkoya ko
ああ じゅじゅつなき ならくのはてまでも
Ā jujutsu naki naraku no hate made mo
ごくらくおうじょう げんじつ けってんないで
Gokuraku ōjō genjitsu kettendai de
いのちを なげださないで
Inochi o nagedasanaide
くちのもろさに ひかって
Kuchi no morosa ni hikatte
どんな かお すれば よいか わかんないよ
Donna kao sureba yoi ka wakannai yo
いまはただ こたえてくれよ
Ima wa tada kotaete kure yo
ごじょうをといて ごじょうをといて
Gojō o toite gojō o toite
ふたしかな こえを つむぐ あいであ
Futashika na koe o tsumugu ai de a
そうさいして まわる かんじょうせん
Sōsai shite mawaru kanjōsen
そのさきに ま たちあがる てを
Sono saki ni ma tachiagaru te o
ただ おいかけて ただ おいかけて
Tada oikakete tada oikakete
だれ よりもつよく ありたいと ねがう
Dare yori mo tsuyoku aritai to negau
きみのうんめい すら いまはただ
Kimi no unmei sura ima wa tada
ほのぐらい よるのそこに ふかく ふかく おちこんで
Honogurai yoru no soko ni fukaku fukaku ochikonde
ぶかっこうのみえたかい
Bukakkō no mietakai
これがいまのぼくなんだ
Kore ga ima no boku nanda
なにものにも なれないだけの、しかばねだ わらえよ
Nanimono ni mo narenai dake no, shikabane da warae yo
めのまえのすべてから、にげることさえやめた
Me no mae no subete kara, nigeru koto sae yameta
いめじをくりかえし そうぞうのさきをいけと
Imeji o kurikaeshi sōzō no saki o ike to
やみをはらって やみをはらって
Yami o haratte yami o haratte
よるのとばりが おりたら あいずだ
Yoru no tobari ga oritara aizu da
あぞうして まわる かんじょうせん
Azō shite mawaru kanjōsen
ざれごと などは はきすていけと
Zaregoto nado wa hakisute ike to
まだ とめないで まだ とめないで
Mada tomenaide mada tomenaide
だれ よりもさとく ある まちに うまれし このしょうたいを いまはただ
Dare yori mo satoku aru machi ni umare shi kono shoutai o ima wa tada
のろい のろわれた ぼくの みらいを そうぞうして
Noroi norowareta boku no mirai o sōzō shite
はしって ころんで
Hashitte koronde
きえない いたみ だいては
Kienai itami daite wa
せかいがまってる
Sekai ga matteru
このいっしゅんを
Kono isshun o
Kaikai Kitan (Rondreizend Wonder)
Uzoe muzoe, de mensheid
De geest van de ondergang, oh, het lijkt wel een monster
De waanzin, de afgrond, het leven dat zich nestelt
En verder is het gewoon een leeg, nutteloos bestaan
De verwachtingen stapelen zich op, een onzekere levensloop
Geen uitweg meer, de dagelijkse sleur
De schaduw van de dood, de onrechtvaardigheid
De herinneringen die ik volg, ik heb geen plek om te zijn
Tussen de dromen, huil niet meer
Ik weet wel welke gezichten ik moet trekken, maar nog steeds
Geef me een antwoord
Verdrijf de duisternis, verdrijf de duisternis
Als de nacht valt, is dat een teken
Verlies jezelf in de draaikolk van emoties
Verwerp al die onzin, laat het gewoon gaan
Stop niet, stop niet
In deze slimme stad, waar ik ben geboren, is dit mijn identiteit
Ik stel me voor, de vervloekte toekomst van mij
Ren en val
Met de pijn die niet verdwijnt
De wereld wacht
Op dit moment
Oh, de wankele emoties, ze zwijgen
De gevolgen van de fouten die ik heb gemaakt
Met een blik die zeker is, ik heb de kracht nodig
Zonder een stem te kunnen geven
Oh, de belofte van de duisternis, de chaos
Oh, zelfs aan de rand van de hel
Verlies jezelf niet in de realiteit
Laat je leven niet opgeven
Verlicht de kwetsbaarheid van je woorden
Ik weet niet meer welk gezicht ik moet trekken
Geef me nu gewoon een antwoord
Verbreek de ketens, verbreek de ketens
Weef een onzekere stem in de liefde
Verlies jezelf in de draaikolk van emoties
En daar, weer opstaan, met de hand
Ik blijf gewoon achtervolgen, ik blijf gewoon achtervolgen
Ik wil sterker zijn dan wie dan ook, dat is mijn wens
Zelfs jouw lot, nu wil ik gewoon
Diep, diep in de duisternis vallen
De onhandige, zichtbare hoogte
Dit ben ik nu
Een lijk dat niets kan zijn, lach maar
Ik ben gestopt met vluchten voor alles wat voor me staat
Herhaal de beelden, ga verder met de verbeelding
Verdrijf de duisternis, verdrijf de duisternis
Als de nacht valt, is dat een teken
Verlies jezelf in de draaikolk van emoties
Verwerp al die onzin, laat het gewoon gaan
Stop niet, stop niet
In deze slimme stad, waar ik ben geboren, is dit mijn identiteit
Ik stel me voor, de vervloekte toekomst van mij
Ren en val
Met de pijn die niet verdwijnt
De wereld wacht
Op dit moment