Het Porseleinen Vogeltje
Het porseleinen vogeltje, gemaakt van porselein
't Had haast wel een vogeltje van veertjes kunnen zijn
Met ranke, slanke vleugeltjes, zo teer als van een
kinderziel
Waar elke keer een straaltje van de gouden zon op viel
Wat had 't in z'n snaveltje, een porseleinen lied
Maar als je niet kon luisteren, dan hoorde je het niet
Een pure broze lentewijs, nog lichter dan een
vlindertoon
Voor groten onverstaanbaar maar voor kind'ren
wonderschoon
Wat droeg 't om z'n schoudertjes, een manteltje van
glas
Zo fijn dat 't wel leek of 't door een spin geweven
was
En om z'n hals een belletje, dat tingde als een
klokkenspel
Voor groten niet te horen, maar voor kinderoortjes wel
Totdat een klein stout kogeltje, ontsnapt aan een
geweer
En 't porseleinen vogeltje viel stukgebroken neer
De grote mensen keken want dat doen ze, waar iets
breekt, altijd
Maar geen van hen heeft samen met de kind'ren
meegeschreid
Om 't porseleinen vogeltje
El Pajarito de Porcelana
El pajarito de porcelana, hecho de porcelana
Casi parecía un pajarito de plumas
Con alas esbeltas y delicadas, tan frágiles como el alma de un niño
Donde cada rayo de sol dorado caía
Qué tenía en su pico, una canción de porcelana
Pero si no podías escuchar, entonces no la oías
Una pura y frágil melodía primaveral, aún más ligera que el zumbido de una mariposa
Incomprensible para los adultos pero maravillosa para los niños
Qué llevaba sobre sus hombros, un abrigo de cristal
Tan fino que parecía tejido por una araña
Y alrededor de su cuello una campanita, que tintineaba como un carrillón
Inaudible para los adultos, pero perceptible para los oídos de los niños
Hasta que una pequeña y traviesa bala, escapada de un rifle
Y el pajarito de porcelana cayó hecho añicos
Los adultos miraron porque siempre lo hacen cuando algo se rompe
Pero ninguno de ellos lloró junto con los niños
Por el pajarito de porcelana