Liedje Voor De Hopelozen
Ik zing een liedje voor de hopelozen
Die levenslang nog nooit werden verstaan
Misschien omdat zij andere wegen kozen
Die wij met goed fatsoen niet durfden gaan
Wij leven immers langs een vaste baan
Bezaaid met dogma's en met zekerheden
Waarmee we zijn vertrouwd van kinds af aan
Die stammen uit een schoon en ver verleden
Misschien hebben zij vroeger ook gebeden
Misschien met zoveel meer geloof dan zij
Die het alleen op vaste uren deden
als ging het om een alledaags karwei
Zij wilden niet meer verder in de rij
De vromen die hoewel ze goed belijden
Elkaar in zijn naam dagelijks bestrijden
Ten bate van hun kerk of hun partij
Was steeds het koren van het kaf gescheiden
De mens die dorstte naar gerechtigheid
Had niet steeds dieper hoeven af te glijden
Tot in het nihilisme van zijn tijd
Nu is hij al zijn hoop en houvast kwijt
En zoekt vergeeft naar ongeschonden rozen
En strijd vergeefs zijn hopeloze strijd
Ik zing een liedje voor de hopelozen
Canción Para los Desesperados
Yo canto una canción para los desesperados
Que nunca fueron comprendidos en toda su vida
Quizás porque eligieron caminos diferentes
Que nosotros, con buenos modales, no nos atrevimos a tomar
Nosotros vivimos a lo largo de un camino fijo
Sembrado de dogmas y certezas
Con las que estamos familiarizados desde la infancia
Que provienen de un pasado lejano y limpio
Quizás ellos también rezaron antes
Quizás con mucho más fe que aquellos
Que lo hacían solo en horas específicas
como si fuera una tarea cotidiana
Ellos no querían seguir en la fila
Los piadosos que, aunque profesan bien su fe
Se combaten diariamente en su nombre
En beneficio de su iglesia o su partido
Siempre se ha separado el trigo de la paja
El ser humano que anhelaba justicia
No habría tenido que caer más profundamente
En el nihilismo de su época
Ahora ha perdido toda esperanza y apoyo
Y busca en vano rosas intactas
Y lucha en vano su batalla desesperada
Yo canto una canción para los desesperados