Narices Frías
No era diciembre
Pero lo parecía
Solo rompía el silencio la sirena de la policía
Ella lloraba mientras él en el suelo reía
Diciéndose adiós, juntaron los dos, sus narices frías
Qué ironía, qué inocente juramento
Prometerse el cielo estando a las puertas del infierno
Ella lloraba porque no volvería a verlo
Y él se reía porque lo mejor para ella era perderlo
Era un ladrón de profesión
Castigado por la vida
Que aprendió en un callejón
A esquivar bala perdida
Perdida ella estuvo luego de aquel día trágico
Perdiendo a toda su familia al mismo tiempo
Maldito accidente de tráfico
En aquella esquina (perdida, buscó)
La medicina que le calmará to' el dolor que llevaba encima
Pero al final el remedio fue peor que la enfermedad
Dos enfermos van en busca de un poquitico de amor
Pero es difícil que del asfalto crezca una flor
No se debe y no se puede
Engañar a la conciencia
Mejor camina con cuidado
Que todo tiene consecuencia
Y corrió el tiempo, llegó el momento
El corazón tan rápido y el reloj tan lento
Un vigilante aparece por detrás
Y el disparo anuncia que no hay vuelta atrás
El pobre guardia cae al suelo
Y ellos a punto de escapar
Pero sorpresas te da la vida
No había uno, había más
No se debe y no se puede
Engañar a la conciencia
Mejor camina con cuidado
Que todo tiene consecuencia
No se debe y no se puede
Engañar a la conciencia
Mejor camina con cuidado
Que todo tiene consecuencia
(No se debe, no se puede
Engañar a la conciencia)
Ay, no se promete el cielo
Estando a puertas del infierno, corazón, no, no
(No se debe, no se puede
Engañar a la conciencia)
Perdóname si te fallé mi amor
Pero el destino no está escrito sobre piedra
(No se debe, no se puede
Engañar a la conciencia)
Ay, no, no, no, no, no, no, no, no, no
Ay, no, que no se puede engañar a la conciencia
No era diciembre, pero lo parecía
Solo rompió el silencio la sirena de la policía
Y yo lloraba mientras él en el suelo reía
Diciéndome adiós, juntamos los dos, las narices frías
Koude Neusjes
Het was geen december
Maar het leek erop
Alleen de sirene van de politie verbrak de stilte
Zij huilde terwijl hij op de grond lachte
Zichzelf vaarwel zeggend, verzamelden ze hun koude neusjes
Wat een ironie, wat een onschuldig gelofte
De hemel beloven terwijl ze voor de poorten van de hel stonden
Zij huilde omdat ze hem nooit meer zou zien
En hij lachte omdat het beste voor haar was om hem te verliezen
Hij was een dief van beroep
Bestrafd door het leven
Dat hij leerde in een steegje
Om een verloren kogel te ontwijken
Verloren was zij na die tragische dag
Haar hele familie in één keer verliezen
Vervloekt verkeersongeluk
Op die hoek (verloren, zocht ze)
De medicijn die al haar pijn zou verlichten
Maar uiteindelijk was het middel erger dan de kwaal
Twee zieken op zoek naar een beetje liefde
Maar het is moeilijk om een bloem uit het asfalt te laten groeien
Je moet niet en je kunt niet
Je geweten bedriegen
Beter loop je voorzichtig
Want alles heeft gevolgen
En de tijd vloog, het moment kwam
Het hart zo snel en de klok zo langzaam
Een bewaker verschijnt van achteren
En het schot kondigt aan dat er geen weg terug is
De arme bewaker valt op de grond
En zij staan op het punt te ontsnappen
Maar het leven geeft je verrassingen
Er was niet één, er waren er meer
Je moet niet en je kunt niet
Je geweten bedriegen
Beter loop je voorzichtig
Want alles heeft gevolgen
Je moet niet en je kunt niet
Je geweten bedriegen
Beter loop je voorzichtig
Want alles heeft gevolgen
(Je moet niet, je kunt niet
Je geweten bedriegen)
Oh, je belooft de hemel niet
Als je voor de poorten van de hel staat, hart, nee, nee
(Je moet niet, je kunt niet
Je geweten bedriegen)
Vergeef me als ik je teleurstelde, mijn liefde
Maar het lot is niet in steen geschreven
(Je moet niet, je kunt niet
Je geweten bedriegen)
Oh, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee
Oh, nee, je kunt je geweten niet bedriegen
Het was geen december, maar het leek erop
Alleen de sirene van de politie verbrak de stilte
En ik huilde terwijl hij op de grond lachte
Zichzelf vaarwel zeggend, verzamelden we onze koude neusjes