395px

De Gescheidenen

Julien Clerc

Les séparés

N'écris pas, je suis triste et je voudrais m'éteindre
Les beaux étés, sans toi, c'est l'amour sans flambeau
J'ai refermé mes bras qui ne peuvent t'atteindre
Et frapper à mon cœur, c'est frapper au tombeau

N'écris pas, n'apprenons qu'à mourir à nous-mêmes
Ne demande qu'à Dieu, qu'à toi si je t'aimais
Au fond de ton silence, écouter que tu m'aimes
C'est entendre le ciel sans y monter jamais

N'écris pas, je te crains, j'ai peur de ma mémoire
Elle a gardé ta voix qui m'appelle souvent
Ne montre pas l'eau vive à qui ne peut la boire
Une chère écriture est un portrait vivant

N'écris pas ces deux mots que je n'ose plus lire
Il semble que ta voix les répand sur mon cœur
Que je les vois briller à travers ton sourire
Il semble qu'un baiser les empreint sur mon cœur

N'écris pas, n'apprenons qu'à mourir à nous-mêmes
Ne demande qu'à Dieu, qu'à toi si je t'aimais
Au fond de ton silence, écouter que tu m'aimes
C'est entendre le ciel sans y monter jamais

N'écris pas!

De Gescheidenen

Schrijf niet, ik ben verdrietig en ik wil dood
Mooie zomers, zonder jou, zijn liefde zonder fakkel
Ik heb mijn armen gesloten die jou niet kunnen bereiken
En kloppen op mijn hart is kloppen op het graf

Schrijf niet, laten we gewoon leren om aan onszelf te sterven
Vraag alleen aan God, alleen aan jou, of ik van je houd
Diep in je stilte, luister dat je van me houdt
Het is het horen van de lucht zonder er ooit naartoe te gaan

Schrijf niet, ik ben bang voor jou, ik ben bang voor mijn geheugen
Ze behield jouw stem die mij vaak roept
Toon het levende water niet aan hen die het niet kunnen drinken
Een dierbaar schrijven is een levend portret

Schrijf deze twee woorden niet, die ik niet meer durf te lezen
Het lijkt alsof jouw stem ze op mijn hart verspreidt
Dat ik ze zie schitteren door je glimlach
Het lijkt alsof een kus ze in mijn hart afdrukt

Schrijf niet, laten we gewoon leren om aan onszelf te sterven
Vraag alleen aan God, alleen aan jou, of ik van je houd
Diep in je stilte, luister dat je van me houdt
Het is het horen van de lucht zonder er ooit naartoe te gaan

Schrijf niet!

Escrita por: Julien Clerc / Marceline Desbordes Valmore