Caminito
Caminito que el tiempo ha borrado
Que juntos un dia nos vistes pasar
He venido por última vez
He venido a contarte mi mal
Caminito que entonces estabas
Bordado de trébol y juncos en flor
Una sombra ya pronta serás
Una sombra lo mismo que yo
Desde que se fué
Triste vivo yo
Caminito amigo
Yo también me voy
Desde que se fue
Nunca más volvió
Seguiré sus pasos
Caminito adiós
Caminito que todas las tardes
Feliz recorría cantando mi amor
No le digas si vuelve a pasar
Que mi llanto tu suelo regó
Caminito cubierto de cardos
La mano del tiempo tu huella borró
Yo a tu lado quisiera caer
Y que el tiempo nos mate a los dos
Desde que se fué
Triste vivo yo
Padjeweg
Padjeweg die de tijd heeft gewist
Waar je ons samen ooit zag voorbijgaan
Ik ben voor de laatste keer gekomen
Ik ben gekomen om je mijn verdriet te vertellen
Padjeweg die toen zo was
Versierd met klaver en bloeiende riet
Een schaduw ben je al snel
Een schaduw net als ik
Sinds hij is weggegaan
Leef ik treurig
Padjeweg vriend
Ik ga ook weg
Sinds hij is vertrokken
Is hij nooit meer teruggekomen
Ik zal zijn stappen volgen
Padjeweg vaarwel
Padjeweg die elke middag
Gelukkig liep ik, zingend over mijn liefde
Zeg het niet als hij weer voorbij komt
Dat mijn tranen jouw grond hebben bevochtigd
Padjeweg bedekt met distels
De hand van de tijd heeft jouw spoor gewist
Ik zou graag aan jouw zijde vallen
En dat de tijd ons beiden doodt
Sinds hij is weggegaan
Leef ik treurig
Escrita por: Juan de Dios Filiberto, Gabino Coria Peñaloza