Hombre solitario
Todos dicen
que yo soy un hombre solitario
que no tengo amigos ni un amor,
que ando los caminos
Sin que nadie me a acompañe;
que soy vagabundo y soñador.
Que poco saben de mi vida los demás
sólo murmullos, y ya me quieren juzgar,
Es verdad que soy un poco triste y solitario
más o menos, como los demás.
Tengo una guitarra
que da vida a mis canciones,
compañera de mi soledad.
Tengo mil amores,
mil historias, mil razones;
que el tiempo se encarga de borrar.
Tengo una casa
en la montaña junto al sol
Y un perro viejo
que me da siempre razón.
Tengo al fin y al cabo
más quimeras que razones
y una nueva historia
que contar.
Tengo una casa
en la montaña junto al sol
Y un perro viejo
que me da siempre razón...
Eenzame man
Iedereen zegt
Dat ik een eenzame man ben
Die geen vrienden of liefde heeft,
Die de wegen bewandelt
Zonder dat iemand me vergezelt;
Dat ik een zwervende dromer ben.
Wat weten de anderen verkeerd van mijn leven
Alleen geruchten, en ze willen me al veroordelen,
Het is waar dat ik een beetje treurig en alleen ben
Meer of minder, zoals de meesten.
Ik heb een gitaar
Die leven geeft aan mijn liedjes,
M’n metgezel in mijn eenzaamheid.
Ik heb duizend liefdes,
Duizend verhalen, duizend redenen;
Die de tijd voor me wegveegt.
Ik heb een huis
In de bergen naast de zon
En een oude hond
Die me altijd gelijk geeft.
Ik heb tenslotte
Meer illusies dan redenen
En een nieuw verhaal
Om te vertellen.
Ik heb een huis
In de bergen naast de zon
En een oude hond
Die me altijd gelijk geeft...