Mano a Mano
Rechiflao en mi tristeza hoy te evoco y veo que has sido
en mi pobre vida paria solo una buena mujer;
tu presencia de bacana puso calor en mi nido,
fuiste buena, consecuente, y yo se que me has querido
como no quisiste a nadie, como no podras querer.
Se dio el juego de remanye, cuando vos, pobre percanta,
gambeteabas la pobreza en la casa de pension;
hoy sos toda una bacana,la vida te rie y canta,
los morlacos del otario los tiras a la marchanta
como juega el gato maula con el misero raton.
Hoy tenes el mate lleno de infelices ilusiones,
te engrupieron los otarios, las amigas, el gavion;
la milonga entre magnates con sus locas tentaciones
donde triunfan y claudican milongueras pretensiones
se te ha entrado muy adentro en el pobre corazon.
Nada debo agradecerte, mano a mano hemos quedado,
no me importa lo que has hecho, lo que haces, ni lo que haras
los favores recibido creo habertelos pagado
y si alguna deuda chica sin querer se me ha olvidado,
en la cuenta del otario si queres se la cargas.
Mientras tanto que tus triunfos, pobres triunfos pasajeros,
sean una larga fila de riquezas y placer;
que el bacan que te acamala tenga pesos duraderos,
y te abras en las paradas con cafishios milonqueros,
y que digan los muchachos: "Es una buena mujer."
Y mañana cuando seas descolado mueble viejo
Y no tengas esperanzas en tu pobre corazon;
si precisas una ayuda, si te hace falta un consejo,
acordate de este amigo que ha de jugarse el pellejo
p'ayudarte en lo que pueda, cuando sea la ocasion.
Van het één op het ander
Verstrikt in mijn verdriet, roep ik je vandaag op en zie ik dat je
in mijn arme leven, als een paria, alleen maar een goede vrouw was;
jouw aanwezigheid, een echte schat, bracht warmte in mijn nest,
je was goed, consequent, en ik weet dat je van me hield
zoals je van niemand anders hield, zoals je nooit zult kunnen houden.
Het spel van de remanye vond plaats, toen jij, arme meid,
het armoede omzeilde in het pension waar je woonde;
nu ben je een echte dame, het leven lacht en zingt je toe,
de centen van de sukkel gooi je naar de marktkraam
zoals een kat speelt met een arme muis.
Vandaag heb je de mate vol met ongelukkige illusies,
je bent bedrogen door de sukkels, de vriendinnen, de schreeuwers;
de milonga tussen magnaten met hun dolle verleidingen
waar de milongueras ambities triomferen en falen,
heeft zich diep in je arme hart genesteld.
Ik hoef je niets te danken, we zijn van het één op het ander gebleven,
het maakt me niet uit wat je hebt gedaan, wat je doet, of wat je zult doen;
de gunsten die ik heb ontvangen, denk ik dat ik ze heb terugbetaald
en als er een kleine schuld is die ik per ongeluk ben vergeten,
laat het de sukkel maar op zijn rekening zetten als je wilt.
Ondertussen, dat jouw triomfen, arme voorbijgaande triomfen,
maar een lange rij van rijkdom en plezier mogen zijn;
dat de man die je verleidt, duurzame centen heeft,
en dat je op de hoeken openbloeit met milongueros pooiers,
en dat de jongens zeggen: "Ze is een goede vrouw."
En morgen, wanneer je een afgedankt oud meubel bent
en geen hoop meer hebt in je arme hart;
als je hulp nodig hebt, als je een advies nodig hebt,
vergeet deze vriend niet die zijn huid zal riskeren
door je te helpen waar hij kan, wanneer de gelegenheid zich voordoet.