Fatalidad
Nocturno de celaje deslumbrante
Tu encanto rememoro a cada instante
Romance del momento en que vivieras
Con el alma iluminada, descubriendo en tu mirada
Un amor que nadie tuvo para mí
Aunque aciago el destino, dividió nuestro camino
Y angustiado para siempre te perdí
Fatalidad signo cruel que en mi rodar se llevó
El más valioso joyel que tú querer me brindó
El calor permanente de un cariño
Que ávido como un niño de ti tanto esperé
Por qué te fuiste mujer, como un sueño fugaz
Dejando en todo mi ser una ansiedad pertinaz
Ahora espero en las noches tu regreso
Al sitio donde un beso fue chispa de mi fe
Estrella fugitiva de mi anhelo
Me llevas por desconocido cielo
Detente no me robes la alegría
Sin tu influjo luminoso, mi existencia es un destrozo
Oh gitana son tus ojos mi guion
No te apartes del camino, bella luz que me ilumina
Oh gitana mi nocturno de pasión
Fatalidad signo cruel que en mi rodar se llevó
El más valioso joyel que tú querer me brindó
El calor permanente de un cariño
Que ávido como un niño de ti tanto esperé
Por qué te fuiste mujer, como un sueño fugaz
Dejando en todo mi ser una ansiedad pertinaz
Ahora espero en las noches tu regreso
Al sitio donde un beso fue chispa de mi fe
Fatale
Nocturne van verblindende wolken
Jouw charme herinner ik me elk moment
Romance van het moment dat je leefde
Met de ziel verlicht, ontdekkend in jouw blik
Een liefde die niemand voor mij had
Hoewel het noodlot ons scheidde, ging ons pad uiteen
En wanhopig verloor ik je voor altijd
Fatale, wreed teken dat in mijn rol nam
De meest waardevolle juweel die jouw liefde me gaf
De constante warmte van een genegenheid
Die hongerig als een kind naar jou verlangde
Waarom ben je weggegaan, vrouw, als een vluchtige droom
En liet je in heel mijn wezen een hardnekkige angst achter
Nu wacht ik 's nachts op jouw terugkeer
Op de plek waar een kus de vonk van mijn geloof was
Vluchtige ster van mijn verlangen
Je leidt me door onbekende luchten
Houd even op, steel mijn vreugde niet
Zonder jouw stralende invloed is mijn bestaan een puinhoop
Oh zigeunerin, jouw ogen zijn mijn script
Verlaat het pad niet, mooie licht dat me verlicht
Oh zigeunerin, mijn nocturne van passie
Fatale, wreed teken dat in mijn rol nam
De meest waardevolle juweel die jouw liefde me gaf
De constante warmte van een genegenheid
Die hongerig als een kind naar jou verlangde
Waarom ben je weggegaan, vrouw, als een vluchtige droom
En liet je in heel mijn wezen een hardnekkige angst achter
Nu wacht ik 's nachts op jouw terugkeer
Op de plek waar een kus de vonk van mijn geloof was