Guayaquil de Mis Amores
Tú eres perla que surgiste
Del más grande ignoto mar
Y si al son de su arrullar
En jardín te convertiste
Soberano en sus empeños
Nuestro Dios formó un pensil
Con tus bellas Guayaquil
Guayaquil de mis ensueños
Si a tus rubias y morenas
Que enloquecen de pasión
Les palpita un corazón
Que mitiga negras penas
Con sus ojos verdes mares
O de negro anochecer
Siempre imponen su querer
Guayaquil de mis cantares
Porque tienen las princesas
Que fascinan al mirar
Y que embriagan al besar
Con sus labios de cerezas
Te reclamo las dulzuras
Con que anhelo yo vivir
Para nunca más sufrir
Guayaquil de mis ternuras
Y al mirar sus verdes ojos
Donde mi alma anhela estar
Prisionera cual el mar
O al hundirme ya de hinojos
En las noches con fulgores
Que sus ojos negros son
Te dirá mi corazón
Guayaquil de mis amores
Guayaquil van mijn Liefde
Jij bent de parel die opkwam
Uit de grootste onbekende zee
En als bij het geluid van zijn wiegen
Veranderde je in een tuin
Soeverein in zijn inspanningen
Vormde onze God een penseel
Met jouw mooie Guayaquil
Guayaquil van mijn dromen
Als je blonde en bruinharige
Die gek maken van passie
Een hart hebben dat klopt
Dat zwarte verdriet verzacht
Met hun groene ogen als zeeën
Of van een zwarte nacht
Imponeren ze altijd hun wil
Guayaquil van mijn gezangen
Want de prinsessen hebben
Die betoveren bij het kijken
En die bedwelmen bij het kussen
Met hun kersenlippen
Ik eis de zoetheid op
Waarmee ik verlang te leven
Om nooit meer te lijden
Guayaquil van mijn tederheid
En als ik in hun groene ogen kijk
Waar mijn ziel verlangt te zijn
Gevangen als de zee
Of als ik al op mijn knieën zink
In de nachten met schitteringen
Die hun zwarte ogen zijn
Zal mijn hart je zeggen
Guayaquil van mijn liefde