Sonia
La inmensa extension de las estepas
Cubiertas por la blanca nieve están
Y son de este presidio las murallas
Tan altas que ni el sol se ve alumbrar.
Las celdas por la nieve estan cubiertas
Y dentro de una celda un hombre está
Sus ojos afiebrados ven fantasmas
Y canta una canción que hace llorar.
Sonia, sonia tus cabellos negros
En sueños mil veces besé yo.
Nunca yo podre olvidarte
Tu del volga eres bella flor.
Sonia, sonia mi existencia muere
Encerrada en esta gran prision
Y antes que la nieve me apresione el corazon
Quiero llegue a ti mi maldicion.
Cuando eras mi esposa yo te amaba
Y con mi amor la vida yo te di
Y ciego de pasión no adivinaba
Aquella vil traición que sorprendí
Tus labios de otros labios eran presa
Y a un hombre vi que el cuello te ciño
Entonces mi puñal hundí en su pecho
Y el juez tan solo a mí me condenó.
Sonia, sonia yo no se si existes
Nada de este mundo llega a mi
Solo, hordas de cosacos
Y de hambrientos lobos hay aqui
Aunque mi recuerdo en tu memoria
Por ser tu dichosa ya no este
En tus sueños cual fantasma aparecere
Y esta historia te recordare......
Sonia
De uitgestrekte vlaktes
Bedekt met witte sneeuw zijn ze
En zijn de muren van deze gevangenis
Zo hoog dat zelfs de zon niet kan stralen.
De cellen zijn door de sneeuw bedekt
En binnen een cel zit een man
Zijn koortsige ogen zien spoken
En hij zingt een lied dat doet huilen.
Sonia, Sonia, jouw zwarte haren
In dromen heb ik je duizend keer gekust.
Nooit zal ik je kunnen vergeten
Jij bent de mooie bloem van de Volga.
Sonia, Sonia, mijn bestaan sterft
Gevangen in deze grote gevangenis
En voordat de sneeuw mijn hart gevangen neemt
Wil ik dat mijn vloek jou bereikt.
Toen je mijn vrouw was, hield ik van je
En met mijn liefde gaf ik je het leven
En blind van passie kon ik niet zien
Die laffe verraderij die ik ontdekte.
Jouw lippen waren de prooi van anderen
En ik zag een man die je omarmde
Toen stak ik mijn mes in zijn borst
En de rechter veroordeelde alleen mij.
Sonia, Sonia, ik weet niet of je bestaat
Niets van deze wereld bereikt me
Alleen, horden van kosakken
En hongerige wolven zijn hier.
Hoewel mijn herinnering in jouw geheugen
Omdat je gelukkig bent, er niet meer is
Zal ik in jouw dromen als een spook verschijnen
En dit verhaal zal ik je herinneren......