Nada
He llegado hasta tu casa
Yo no sé cómo he podido
Si me han dicho que no estás
Que ya nunca volverás
Si me han dicho que te has ido
Cuánta nieve hay en mi alma
Qué silencio hay en tu puerta
Al llegar hasta el umbral
Un candado de dolor
Me detuvo el corazón
Nada, nada queda en tu casa natal
Solo telarañas que teje el yuyal
Y el rosal tampoco existe
Y es seguro que se ha muerto al irte tú
Todo es una cruz
Nada, nada más que tristeza y quietud
Nadie que me diga si vives aún
Dónde estás para decirte
Que hoy he vuelto arrepentido
A buscar tu amor
Ya me alejo de tu casa
Y me voy, yo ni sé dónde
Sin querer te digo adiós
Y hasta el eco de tu voz
De la nada me responde
En la cruz de tu candado
Por tu pena yo he rezado
Y ha rodado en tu portón
Una lágrima hecha flor
De mi pobre corazón
Nada, nada queda en tu casa natal
Solo telarañas que teje el yuyal
Y el rosal tampoco existe
Y es seguro que se ha muerto al irte tú
Todo es una cruz
Nada, nada más que tristeza y quietud
Nadie que me diga si vives aún
Dónde estás para decirte
Que hoy he vuelto arrepentido
A buscar tu amor
Niets
Ik ben bij je huis aangekomen
Ik weet niet hoe ik hier ben gekomen
Als ze me hebben verteld dat je er niet bent
Dat je nooit meer terugkomt
Als ze me hebben verteld dat je weg bent
Hoeveel sneeuw er in mijn ziel ligt
Hoeveel stilte er voor je deur is
Als ik de drempel bereik
Een slot van pijn
Houdt mijn hart tegen
Niets, niets blijft er in je geboortehuis
Alleen spinnenwebben die het onkruid weeft
En de rozenstruik bestaat ook niet meer
En het is zeker dat hij is gestorven toen jij ging
Alles is een kruis
Niets, niets meer dan verdriet en stilte
Niemand die me zegt of je nog leeft
Waar je bent om je te zeggen
Dat ik vandaag spijt heb
Om je liefde te zoeken
Ik loop al weg van je huis
En ik ga, ik weet niet eens waarheen
Ongewild zeg ik vaarwel
En zelfs de echo van je stem
Beantwoordt me vanuit het niets
In het kruis van je slot
Voor jouw verdriet heb ik gebeden
En er rolde bij je poort
Een traan gemaakt van een bloem
Van mijn arme hart
Niets, niets blijft er in je geboortehuis
Alleen spinnenwebben die het onkruid weeft
En de rozenstruik bestaat ook niet meer
En het is zeker dat hij is gestorven toen jij ging
Alles is een kruis
Niets, niets meer dan verdriet en stilte
Niemand die me zegt of je nog leeft
Waar je bent om je te zeggen
Dat ik vandaag spijt heb
Om je liefde te zoeken