En El Corsito Del Barrio
La conocí en puente alsina
En el corsito del barrio.
Yo iba de presidiario
Y ella de colombina.
Jugamos con serpentina,
Después con papel picado,
Y al rato de haber charlado
Temblando le confesé:
Quisiera mirarla a ud., mamá,
Sin su antifaz colorado...
Y no, muy fea no era la mina,
A las cuatro hermanas mayores
Tuvieron que tirarlas, mama mía!
Pa que se lo habré pedido
Casi caí desmayado
Tenía el cuero arrugado
Y un ojo lo había perdido.
Tenía el labio partido,
Le faltaban cinco dientes,
Y una bocaza sonriente
Grandota como un buzón,
La nariz como un morrón,
Y pelos hasta en la frente.
Se fue acercando mimosa
Mientras abría los brazos.
Yo esquivé el zarpaso,
Y ella seguía mimosa.
Cuando la ví peligrosa
Le dije en tono galante:
-Mañana mi sol brillante,
Dónde te puedo encontrar?
-Mañana? En el sangrilá,
Soy la mujer elefante.
Ni drácula, el hombre mono,
Ni frankestein eran nada,
Yo solté la carcajada
Y ella explotó como un globo.
Al rato vino el retobo,
La ví que alzaba la mano,
Cerré los ojos hermano
No sé que pasó después,
Estoy en la sala diez...
(Hay mamita como pica el yeso)
Del hospital italiano
In De Buurt Corsito
Ik ontmoette haar op de Puente Alsina
In het corsito van de buurt.
Ik was een gevangene
En zij een clown.
We speelden met serpentines,
Daarna met gekleurd papier,
En na een tijdje praten
Beblend confesseerde ik:
Ik zou je graag willen zien, mam,
Zonder je rode masker...
En nee, ze was echt niet lelijk,
De vier oudere zussen
Moesten wel weg, mijn hemel!
Waarom heb ik het gevraagd?
Ik viel bijna flauw,
Haar huid was rimpelig
En ze had een oog verloren.
Haar lip was gescheurd,
Ze miste vijf tanden,
En een grote glimlach
Zo groot als een brievenbus,
Haar neus als een paprika,
En haren tot op haar voorhoofd.
Ze kwam dichterbij, liefkozend
Terwijl ze haar armen opende.
Ik ontweek de klap,
En zij bleef maar liefkozen.
Toen ik haar gevaarlijk zag,
Zei ik in een galante toon:
-Morgen, mijn stralende zon,
Waar kan ik je vinden?
-Morgen? In de Sangrilá,
Ik ben de olifantenvrouw.
Geen Dracula, de aapman,
Of Frankenstein was iets,
Ik barstte in lachen uit
En zij explodeerde als een ballon.
Na een tijdje kwam de klap,
Ik zag haar haar hand opsteken,
Ik sloot mijn ogen, broeder,
Ik weet niet wat er daarna gebeurde,
Ik ben in zaal tien...
(Oh mam, wat doet die pleister pijn)
Van het Italiaans ziekenhuis.