Guitarra, Guitarra Mía
Guitarra, guitarra mia
Por los caminos del viento
Vuelan en tus armonias
Coraje, amor y lamento.
Lanzas criollas de antaño
A tu conjuro pelearon;
Mi china oyendo tu canto
Sus hondas pupilas
De pena lloraron...
Guitarra, guitarra criolla,
Dile que es mio ese llanto!
Azules noches pamperas
Donde calme sus enojos,
Hay dos estrellas que mueren
Cuando se duermen sus ojos.
Guitarra de mis amores
Con tu penacho sonoro
Vas remolcando mis ansias
Por rutas marchitas
Que empolvan dolores.
Guitarra, noble y florida,
Calla si ella me olvida!
Midiendo eternas distancias
Hoy brotan de tu encordado
Sones que tienen fragancias
De un tiempo gaucho olvidado.
Cuando se eleva tu canto
Como se aclara la vida,
A veces tienen tus cuerdas
Caricias de dulces
Trenzas renegridas.
Como ave azul sin amarras
Asi es mi criolla guitarra.
Gitaar, Mijn Gitaar
Gitaar, mijn gitaar
Over de wegen van de wind
Vliegen in jouw harmonieën
Moed, liefde en verdriet.
Creoolse speren van weleer
Op jouw bevel vochten ze;
Mijn meisje, luisterend naar jouw zang
Haar diepe ogen
Huilden van verdriet...
Gitaar, creoolse gitaar,
Zeg dat deze tranen van mij zijn!
Blauwe nachten in de pampa
Waar ik mijn woede bedwing,
Er zijn twee sterren die sterven
Wanneer haar ogen sluiten.
Gitaar van mijn liefdes
Met jouw sonore veren
Sleep je mijn verlangens
Over verwelkte paden
Die vol zijn van pijn.
Gitaar, edel en bloeiend,
Zwijg als zij me vergeet!
Meting van eeuwige afstanden
Vandaag komen uit jouw snaren
Klanken die geuren hebben
Van een vergeten gaucho-tijd.
Wanneer jouw zang zich verheft
Hoe het leven opklaart,
Soms hebben jouw snaren
Zachte strelingen
Van donkere vlechten.
Als een blauwe vogel zonder touwen
Zo is mijn creoolse gitaar.