Sophia & Mariana
Sophia
Lê o mundo
Como quem folheia
As nuvens
Mariana
Ri do tempo
Como quem sabe
Que é ele quem passa
São duas
Duas luas
Na sala
Duas risadas
Na casa
Duas perguntas
No carro
Sophia inventa
O verbo brincar
De pensar
Mariana responde
Com o susto
De ser tão
Ela
E eu
Sou só
O pai
Que tenta
Não estragar
O poema
Com lágrima
Sophia y Mariana
Sophia
Lee el mundo
Como quien hojea
Las nubes
Mariana
Se ríe del tiempo
Como quien sabe
Que es él quien pasa
Son dos
Dos lunas
En la sala
Dos risas
En la casa
Dos preguntas
En el carro
Sophia inventa
El verbo jugar
De pensar
Mariana responde
Con el susto
De ser tan
Ella
Y yo
Soy solo
El papá
Que intenta
No arruinar
El poema
Con lágrimas
Escrita por: Sergio Roberto Miranda Jr