Crimen
Sigilosa
En la noche, indescifrable y peligrosa
Arrastrándose, en mi cuerpo, el poder
Desnuda, pero sin leer mi piel (ah)
Desfilando
Las miradas que se roba
Van burlando a los tontos que, observando, poco ven
Desnuda, pero sin leer mi piel (-el, -el)
Crimen
Nadie le cree cuando ella delata el crimen
Y su sentencia será vivir con la cicatriz
Por amar a su crimen
Y su sentencia será vivir con él
Acto 1: Entran en el cuarto y
Como un carroñero, le toma el pеlo y toca el cielo
Se dеrrite el hielo, mordió el anzuelo, cae al suelo
Agua corriendo, veneno, hunde su cuerpo
Cuchillo en su cuello y, con su acento, le dice muy lento
Acto 2: El crimen (oh-oh-oh)
A ver si te gusta cómo duele
Solo hay dolor que devolverte
Escupiste al cielo y te cayó en los ojos
Ahora ves cómo es vivir en el infierno
Acto 3: La huida
Ella es culpable
Al que me quiera venir a buscar y me quiera castigar
Por una cabeza que me pude salvar
Crimen
Se defendió y huyó de la escena del crimen
Y su sentencia será vivir con la cicatriz
Por amar a su crimen
Ella es presa, porque
Me envolvió y, entre sus fuerzas, me dejó sin aire (no)
Esta es la historia que no cuentan, no hubo quien me salve (no-oh)
Tan inocente y tan sensible, tan fácil de lastimar (o eso yo creía)
Eso me decía
La historia, escrita está
Está claro quién forjó el final
Cuando me robaste toda el alma
Silenciaste mis palabras
Que vengarme sea mi calma
Y la culpa no era mía, porque
Se lo merecía por pensar que yo no lo haría (eso fue así, crimen)
Se lo merecía por pensar que yo lo quería (crimen)
Si él, tan repetidamente, extralimita mi mente (ah, crimen)
Lastimaba totalmente cualquier rastro independiente
No pensaste que yo era capaz de un
Crimen
Lo perdió todo por creer que no era un crimen
Y su sentencia será vivir con la cicatriz
Por amar a su crimen
Ella se desarmó en pedazos por el crimen
Misdaad
Stilletjes
In de nacht, ondoorgrondelijk en gevaarlijk
Kruipend, in mijn lichaam, de kracht
Naakt, maar zonder mijn huid te lezen (ah)
Paraderend
De blikken die ze steelt
Lachen de dommen uit die, kijkend, weinig zien
Naakt, maar zonder mijn huid te lezen (-de, -de)
Misdaad
Niemand gelooft haar als ze de misdaad onthult
En haar straf zal zijn leven met het litteken
Voor het houden van haar misdaad
En haar straf zal zijn leven met hem
Act 1: Ze komen de kamer binnen en
Als een aaseter, pakt ze het haar en raakt de hemel
Het ijs smelt, ze beet in de haak, valt op de grond
Water stroomt, vergif, verdrinkt haar lichaam
Mes op haar hals en, met haar accent, zegt ze heel langzaam
Act 2: De misdaad (oh-oh-oh)
Kijk of je het leuk vindt hoe het pijn doet
Er is alleen pijn die je terug kunt geven
Je spuugde naar de hemel en het viel in je ogen
Nu zie je hoe het is om in de hel te leven
Act 3: De vlucht
Zij is schuldig
Aan degene die me wil komen zoeken en me wil straffen
Voor een hoofd dat ik had kunnen redden
Misdaad
Ze verdedigde zich en vluchtte van de plaats delict
En haar straf zal zijn leven met het litteken
Voor het houden van haar misdaad
Zij is een prooi, omdat
Ze wikkelde me in en, tussen haar krachten, liet ze me zonder lucht (nee)
Dit is het verhaal dat ze niet vertellen, er was niemand die me redde (nee-oh)
Zo onschuldig en zo gevoelig, zo makkelijk te kwetsen (of dat dacht ik)
Dat zei ze tegen me
Het verhaal, het is geschreven
Het is duidelijk wie het einde heeft gesmeed
Toen je me heel mijn ziel stal
Verstomde je mijn woorden
Dat wraak nemen mijn rust mag zijn
En de schuld was niet van mij, omdat
Ze verdiende het om te denken dat ik het niet zou doen (zo was het, misdaad)
Ze verdiende het om te denken dat ik van haar hield (misdaad)
Als hij, zo herhaaldelijk, mijn geest overschrijdt (ah, misdaad)
Kwetsend totaal elk onafhankelijk spoor
Dacht je niet dat ik in staat was tot een
Misdaad
Hij verloor alles omdat hij dacht dat het geen misdaad was
En zijn straf zal zijn leven met het litteken
Voor het houden van zijn misdaad
Zij viel uit elkaar in stukken door de misdaad
Escrita por: Ines Civit, Lucas Murua, Lynette Ladelfa, Mariana Taurozzi, Mechi Bitzer