395px

El desafío de la sangre

Kaarnekorpi

Hurmesammalet

Valmistaudu taisteluun,
miekan mahtavan mittelöön.
Tänään täytyy olla vahva,
väkevä kuin honkapuu.
Haastaa meidät vihollinen,
kaunan ikuisen kantajat.
Tahtoo taistoon kuolohon saakka,
kalman maille kalpehille.
Loppuu tänään vihanpito,
vanha kiista isien.
Toisen tuhoon lopulliseen,
ikiuneen suloiseen.
Torvet suuret vaskiset,
yhteenoton ilmoittaa.
Alkaa mittelö hirmuinen,
vihanpito viimeinen.

x2
Taistoon käy,
viimeiseen.
Sammalille hurmeisille,
painuu kohta päät.

Rauta rautansa kohtaa,
sepän muotoon takoman.
Toinen toista vahvempana,
murtaa rikki heikomman.
Nyt yksin seisoo hän,
vastustajistaan vapautettu.
Herääkö vielä joskus raivo,
räiskyvä tulen punainen.
Ottaako valtansa vietäväksi,
virran mukaan pyörteisiin.
Tuonnempana sen saa nähdä,
väkevyyden veressään.
Onko laskenut rauha maille,
kankahille kovien kivien.
Ottaako tulta jälleen alleen,
vihansiemen ikuinen.

x2
Taistoon käy,
viimeiseen.
Sammalille hurmeisille,
painuu kohta päät.

El desafío de la sangre

Prepárate para la batalla,
midiendo la fuerza de la espada poderosa.
Hoy debes ser fuerte,
fuerte como un roble.
El enemigo nos desafía,
portadores de odio eterno.
Quiere luchar hasta la muerte,
en las tierras pálidas de la muerte.
Hoy termina la enemistad,
la antigua disputa de los ancestros.
Uno caerá en la destrucción final,
un sueño eterno y dulce.
Los grandes cuernos de bronce,
anuncian el enfrentamiento.
Comienza la feroz batalla,
la última enemistad.

x2
A la batalla,
la última.
Pronto las cabezas caerán,
en los musgos ensangrentados.

El hierro encuentra a su igual,
forjado por el herrero.
Uno más fuerte que el otro,
rompe al más débil.
Ahora él queda solo,
liberado de sus oponentes.
¿Despertará alguna vez la furia,
el rojo fuego chispeante?
¿Tomará el control de nuevo,
arrastrado por el torrente?
En el futuro se verá,
la fuerza en su sangre.
¿Ha llegado la paz a la tierra,
a los campos de piedras duras?
¿Volverá a encender el fuego en su interior,
la semilla eterna del odio?

x2
A la batalla,
la última.
Pronto las cabezas caerán,
en los musgos ensangrentados.