Merel
Merel slaapt niet,
hoe moe ze ook is.
Ligt heel gespannen,
de oren gespitst.
Beneden stemmen,
die klinken vertrouwd
dan valt een stilte
ze krijgt het benauwd.
da'lijk hoort ze de treden weer
en telt ze iedere stap
want de nacht kent geen vrede meer
sinds hij voor het eerst tot haar sprak
Merel,
we delen een geheim
onze wereld
alleen voor jou en mij.
Ze ziet hoe moeder
haar blikken ontwijkt
momenten samen
krampachtig vermijdt.
Ze denkt aan vroeger
hoe lief hij toen was
hij haar op schoot nam
en sprookjes voorlas.
Eens zo veilig en nu bedreigd
Merel snapt niet hoe het kan
dat de man die ooit liefde gaf
haar alle dromen ontnam
en zei
Merel,
we delen 'n geheim
onze wereld
alleen voor jou en mij.
Merel,
je hoeft niet hier te zijn.
In jouw wereld
doet niemand je nog pijn.
Merel,
vlucht van hem vandaan.
In jouw wereld
raakt niemand je nog aan.
(c) Frans Bakker en Herman Schulte
Merel
Merel no puede dormir,
por más cansada que esté.
Se encuentra muy tensa,
con las orejas alerta.
Abajo las voces,
que suenan familiares,
luego viene un silencio
y se siente agobiada.
Pronto escuchará los pasos de nuevo
y contará cada uno,
pues la noche ya no conoce paz
desde que él le habló por primera vez.
Merel,
compartimos un secreto,
nuestro mundo
solo para ti y para mí.
Ella ve cómo su madre
evita su mirada,
evita los momentos juntas
con desesperación.
Ella piensa en el pasado,
en lo cariñoso que solía ser él,
cuando la tenía en su regazo
y le leía cuentos de hadas.
Antes tan segura y ahora amenazada,
Merel no entiende cómo es posible
que el hombre que una vez le dio amor
le arrebatara todos sus sueños
y le dijera:
Merel,
compartimos un secreto,
nuestro mundo
solo para ti y para mí.
Merel,
no necesitas estar aquí.
En tu mundo
nadie te hará daño.
Merel,
huye de él.
En tu mundo
nadie te tocará más.
(c) Frans Bakker y Herman Schulte