Meneer Beer
Ik schrok wakker en wist zeker
dat in die donkere hoek verscholen,
de grote boze wolf lag.
Schreeuwend kroop ik diep onder de dekens,
hij had het vast op mij voorzien.
Je vroeg waarom ik zo bang was,
zag ik die knots niet in jouw handen?
Was jij dan niet menner beer?
Nou, jij zou die wolf wel snel verjagen
en heel tevreden sliep ik in.
Meneer beer, meneer beer,
blindelings vertrouwde ik op jou.
Meneer beer, kom zegt ´t mij:
Waarom is die tijd voorbij,
meneer beer?
Nu wacht ik machteloos hier naast je
tot de wolf jou voor altijd komt halen,
want voor mij is hij niet bang,
ik kan jou niet redden uit z´n klauwen.
Papa, papa, slaap niet in.
Meneer beer, meneer beer,
blindelings vertrouwde ik op jou.
Meneer beer, kom zegt ´t mij:
Waarom is die tijd voorbij,
Meneer beer, meneer beer,
ik geloof allang niet meer op jou.
Menner beer, komt zegt ´t mij,
is daarom nu jouw tijd voorbij?
(c) H. Schulte en E. Abbing
Señor Oso
Me desperté de golpe y estaba seguro
que en ese rincón oscuro escondido,
estaba el gran lobo feroz.
Gritando me metí profundamente bajo las mantas,
él seguramente me tenía en la mira.
Me preguntaste por qué tenía tanto miedo,
¿no veía yo ese garrote en tus manos?
¿Acaso no eras tú, señor oso?
Bueno, tú ahuyentarías rápido a ese lobo
y muy satisfecho me dormí.
Señor oso, señor oso,
ciegamente confiaba en ti.
Señor oso, dime:
¿Por qué ha terminado ese tiempo,
señor oso?
Ahora espero impotente aquí a tu lado
hasta que el lobo venga a buscarte para siempre,
pues a mí no me teme,
no puedo salvarte de sus garras.
Papá, papá, no te duermas.
Señor oso, señor oso,
ciegamente confiaba en ti.
Señor oso, dime:
¿Por qué ha terminado ese tiempo,
Señor oso, señor oso,
hace tiempo que no confío en ti.
¿Por eso, señor oso, ha llegado tu tiempo?
(c) H. Schulte y E. Abbing