silvia
Silvia de herderinne
gaat al klagend' door het woud
Ach! Ik brand, ik brand van binnen,
en mijn minnaar is zo koud
Ach! Ik sterf, ik sterf van minne
daar hij mij zijn gunst onthoudt
Mocht ik hem maar even spreken
dat hij mij maar eens verwacht
Of gaf hij mij enig teken
dat hij somtijds om mij dacht
dan zou mij het hart niet breken
als ik daar op hopen mag
Maar mijn kermen, noch mijn klagen
gaan de wreedaard niet aan 't hart
alle duldeloze plagen
alle lijdeloze smart
moet mijn bange ziel verdragen
schoon hij niet bewogen wordt
Silvia
Silvia la pastora
va llorando por el bosque
¡Ay! Ardo, ardo por dentro,
y mi amante es tan frío
¡Ay! Muero, muero de amor
porque él me niega su favor
Si tan solo pudiera hablar con él
que me esperara alguna vez
O si me diera alguna señal
de que a veces piensa en mí
entonces mi corazón no se rompería
si puedo tener esa esperanza
Pero mis lamentos, ni mis quejas
no llegan al corazón del cruel
todas las penas intolerables
todo el dolor sufrido
debe soportar mi alma asustada
aunque él no se conmueva