Ömrümün Virgülü
Kış geliyor
Bir daha da açmaz güller
Tekil mutlulukların
Çoğul yalnızlıklarıdır elde kalan
Borç harç mutlulukla ne yaşanırsa
O kadar yaşadık
Ey ömrümün virgülü
Böyle mi bitecektin ha
Sen gittin
Türkülere sığmaz oldum
Dışım içime dar
Yelkensizim
Rüzgarlara çıktım
Kıyılara vurdum
Caddeler yuttu beni
Ve başıboş hüzün sokağında
"yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun"
Başıboş sonu boş
Kar yağıyor
Bir daha da açmaz güller
Acıların darağacında
Gözyaşımı vurdular
İçimin seyir defterinden
Adını çaldılar
Şimdi ört kapılarımı
Dönüşlere biletsiz kalayım
Varsın geride kalsın
Kederli gözlerin kar yanığı saçların
Varsın yitirsin tılsımını hayat
"kar yağıyour
Bir daha da açmaz güller"
De Komma van Mijn Leven
De winter komt
De rozen bloeien nooit meer
De enkele geluksmomenten
Zijn de meervoudige eenzaamheid die overblijft
Met schulden en zorgen, wat we ook beleven
Hebben we dat zo ervaren
O, komma van mijn leven
Zou je zo eindigen, hè?
Jij ging weg
Ik pas niet meer in de liedjes
Buiten is het te krap voor mij
Zonder zeilen
Ben ik de winden ingegaan
Ik ben op de kusten gestrand
De straten hebben me opgeslokt
En in de doelloze straat van verdriet
"Jij werd de enige leugen die ik mijn hart vertelde"
Doelloos en zonder einde
De sneeuw valt
De rozen bloeien nooit meer
Op het schavot van mijn pijn
Sloegen ze mijn tranen
Van het logboek van mijn binnenste
Stalen ze jouw naam
Nu sluit je mijn deuren
Laat me zonder ticket voor de terugweg
Laat maar, laat het achterblijven
Jouw treurige ogen, je haar als sneeuwbrand
Laat maar, laat het zijn magie verliezen, het leven
"De sneeuw valt
De rozen bloeien nooit meer"