Melankolia Trajnkanzono
Mil-naŭcent-naŭdek-ok: turneo en Usono
post koncerto dum la nokt', kunsidi, babili sur la gazono
Daŭre en la malproksim', ŝarĝ-vagonaraj sonoj
kontinue atingas nin, melankoliaj trajn-kanzonoj
Mi pensas pri la kargo, pri la krudmaterialoj
gruzo, sablo, karbo, nutraĵoj, animaloj
Mi revas pri la planko, kie sidas en krepusko
vagabondaj muzikantoj: Woody Guthrie, Cisco Houston
Mil-naŭcent-naŭdek-ok: turneo en Usono
veturante de lok' al lok'; ĉiu-tage alia koncert-salono
Dum kvaronhor' antaŭ barilbrak' en Novjorka regiono
preterveturas sur la trak', vagono post vagono…
Mi pensas pri la trako, de la forirpukt' ĝis la fino
mi pensas pri la kurso, de la trajno la destino
Mi revas pri la ebleco por kunkanti kaj kunludi
vojaĝanté al libereco, kun Cisco kaj kun Woody
Mil-naŭcent-naŭdek-ok: turneo en Usono
de tiam lokomotiva vok', min plaĉas kiel ĉiela sono
Revanta pri, de la trajn-fajfil', la akordo de la tri tonoj
ankoraŭ ĉiam atingas min, melankoliaj trajn-kanzonoj
Canción Melancólica de Trenes
Mil novecientos ochenta y nueve: gira en Estados Unidos
Después del concierto durante la noche, sentados, charlando en el césped
Lejos en la distancia, sonidos ferroviarios se desvanecen
siguen alcanzándonos, melancólicas canciones de tren
Pienso en la carga, en los materiales crudos
grava, arena, carbón, alimentos, animales
Sueño con el escenario, donde se sientan en el crepúsculo
músicos vagabundos: Woody Guthrie, Cisco Houston
Mil novecientos ochenta y nueve: gira en Estados Unidos
viajando de lugar en lugar; cada día a otro salón de conciertos
Durante un cuarto de hora antes del estallido de barriles en la región de Nueva York
pasamos junto a la vía, vagón tras vagón...
Pienso en la vía, desde el punto de partida hasta el final
pienso en el recorrido, del tren al destino
Sueño con la posibilidad de cantar y tocar juntos
viajando hacia la libertad, con Cisco y con Woody
Mil novecientos ochenta y nueve: gira en Estados Unidos
desde entonces el llamado de la locomotora, me gusta como un sonido celestial
Soñando con, del silbato del tren, el acorde de los tres tonos
siempre aún me alcanzan, melancólicas canciones de tren