Bajo El Mismo El Cielo (trilha Capadocia)
He encontrado entre esos muros
a quien tanto yo guarde,
hoy muy poco queda
de quien fue aquella mujer,
la que entregaba, quien respiraba vida
me he visto tan forzada
a olvidar cada memoria pero vivo.
Entre sombras del pasado
he vivido hasta hoy
pero cuanto sera el pago
de un minuto sin razon
hoy soy la esclava
y soy la dueña de ese gran error
sin intentan amarrarme
y aunque logren olvidarme se que sigo.
Bajo el mismo el cielo
respiro el mismo aire
bajo el mismo cielo
en que tu estas
viviendo sin el miedo a nada
aqui me encontraras
soñando con poder cruzar aquella puerta.
He mirado cuantas marcas
se han plasmado en mi piel,
tantas veces aun llorando
fui un objeto de placer,
y fui golpeada mas que mi cara
fue mi corazon,
quien se ha visto obligado
a abandonar cada sonrisa y mi ternura.
Bajo el mismo el cielo
respiro el mismo aire
bajo el mismo cielo
en que tu estas
viviendo sin el miedo a nada
aqui me encontraras
soñando con poder cruzar aquella puerta.
Y hoy no quiero saber
si tu estaras pensando en mi regreso,
hoy quiero soñar
que existira un dia en que no sienta miedo.
Bajo el mismo el cielo
respiro el mismo aire
bajo el mismo cielo
en que tu estas
viviendo sin el miedo a nada
aqui me encontraras
soñando con poder cruzar aquella puerta.
Onder Dezelfde Lucht (Capadocia Soundtrack)
Ik heb gevonden tussen die muren
wie ik zo lang heb bewaard,
vandaag is er nog maar weinig over
van wie die vrouw was,
de vrouw die gaf, die leven inademde.
Ik heb me zo gedwongen gevoeld
aan elke herinnering te vergeten, maar ik leef.
Tussen schaduwen van het verleden
heb ik tot vandaag geleefd,
maar wat zal de prijs zijn
van een minuut zonder reden?
Vandaag ben ik de slaaf
en ben ik de eigenaar van die grote fout.
Ze proberen me vast te binden,
en ook al slagen ze erin me te vergeten, weet ik dat ik blijf.
Onder dezelfde lucht
adem ik dezelfde lucht in,
onder dezelfde lucht
waar jij bent,
levend zonder angst voor iets,
hier zul je me vinden,
dromend van de mogelijkheid om die deur over te steken.
Ik heb gekeken naar hoeveel merken
er op mijn huid zijn achtergelaten,
zoveel keer, zelfs huilend,
was ik een object van genot.
En ik werd meer geslagen dan mijn gezicht,
was mijn hart,
het dat gedwongen werd
elke glimlach en mijn tederheid te verlaten.
Onder dezelfde lucht
adem ik dezelfde lucht in,
onder dezelfde lucht
waar jij bent,
levend zonder angst voor iets,
hier zul je me vinden,
dromend van de mogelijkheid om die deur over te steken.
En vandaag wil ik niet weten
of jij aan mijn terugkeer denkt,
vandaag wil ik dromen
dat er een dag zal zijn waarop ik geen angst voel.
Onder dezelfde lucht
adem ik dezelfde lucht in,
onder dezelfde lucht
waar jij bent,
levend zonder angst voor iets,
hier zul je me vinden,
dromend van de mogelijkheid om die deur over te steken.