Yoksulluk Kader Olamaz
Sıram gibi sıradağlar
Anam anam derdin mi var?
Yaram yürekte değil ki gelip sarsın yar
Radyolarda şarkılar boş ver diyorlar
Açlıktan verem olana bal ye diyorlar
Yoksulluk kader olamaz kader değildir
Firavunlar bile böyle gaddar değildir
Ben vatandaş Ahmet'im evkafta memur
Ay sonuna yetmiyor evdeki kömür
Bir kilo et seksen lira tadını unuttum İnsan gibi yaşamanın adını unuttum
Yoksulluk kader olamaz kader değildir
Firavunlar bile böyle gaddar değildir
Devlet baba borç içinde sabret diyorlar
Sen de bakkala kasaba borç et diyorlar
Ben onurlu insanım boyun eğemem
Alacaklı ver deyince ödün veremem
Yoksulluk kader olamaz kader değildir
Firavunlar bile böyle gaddar değildir
La pobreza no puede ser destino
Como una fila de montañas
¿Mamá, mamá, tienes algún problema?
Mi herida no está en el corazón para que venga y la cure
En la radio dicen que las canciones no importan
Dicen que los que mueren de hambre deberían comer miel
La pobreza no puede ser destino, no es destino
Ni siquiera los faraones son tan crueles
Soy el ciudadano Ahmet, un empleado en la oficina de bienes religiosos
No alcanza hasta fin de mes para la leña en casa
Un kilo de carne a ochenta liras, olvidé el sabor
Olvidé el nombre de vivir como un ser humano
La pobreza no puede ser destino, no es destino
Ni siquiera los faraones son tan crueles
El padre Estado dice que tengas paciencia con las deudas
Te dicen que le des crédito al almacén del pueblo
Soy una persona con dignidad, no me inclino
Cuando el acreedor exige, no puedo ceder
La pobreza no puede ser destino, no es destino
Ni siquiera los faraones son tan crueles