395px

La canción de Fearchar Eòghainn

Karen Matheson

Laoidh Fhearchair Eoghainn

S iomadh fear bòidheach,
's an fhraing air a' chòmhnard,
Tha'n am parantan brònach
Agus leòinte air an sgàth,
Nach fhaic iad ri' m beò iad
Gun cruinneachar iad còmhla,
' bi fearchar beag eòghainn
's an dròbh a-measg chàich.

Gur mòr a bha dhùil àm,
Ri'd fhaicinn 's an dùthaich,
Is gàire air do ghnùis,
On dh'fhairich thu cùisean-
Nach tig thu gam ionnsaigh
Bhon dh'fhàillig a' chùis ort,
Mo bheannachd a-null
Dhan an ùir is bheil thu cnàmh.

'se dh'fhàg mi cho cianail,
Bhi cuimhneachadh d'iomhaigh,
Do ghruaidhean bha brèagha,
Agus sgiamhach le càch,
Nach fhaic mi gu siorraidh
Air sàilleabh an dìocail,
Am mòr-fhear 'gar h-iarraidh
Chuir ceudan gu bàs.

Ach sguiridh an càisear,
Dha innleachdan gleusda
Tha balaich 'na dhèidh,
Chuireas e ann an sàs.
Nuair shuidheas na treumhan,
's an cinn chuir ri chèile,
Bi litir 's a' phàipear,
'ga leughadh ma bhàs.

Ged dh' fhàg iad an dhiochuimhn',
Gun fhios dè bu chrìoch dhut,
Chan fhàgar le dia thu,
Nuair dh'iarrar thu n'àird,
Gun èirich le iomhaigh,
Mar chunna' mi riamh thu,
Bidh do nàimhdean le fiamh,
A' toir fianais mu'd bhàs.

Na bithinn-sa dlùth dhut
Nuair thàrr iad 'gad ionnsaigh
Le gunna nach dùbailt,
Is e ùr na mo làmh,
Bhiodh preasadh air fùdar,
Fo bheugaileid rùisgte,
Mas faicinn thu rùin,
Is do chùl ris an làr.

La canción de Fearchar Eòghainn

Muchos hombres hermosos,
Y la alegría en el ambiente,
Los padres tristes
Y agotados por la razón,
Que no ven que están vivos
A menos que estén juntos,
Será un pequeño Fearchar Eòghainn
Y el caos entre todos.

Era grande la esperanza,
De verte en el país,
Y risas en tu rostro,
Desde que viste cosas-
Que no vendrás a atacarme
Desde que la causa te falló,
Mi bendición aquí
Para el oro y tus huesos.

Me dejaste tan tranquilo,
Recordando tu imagen,
Tus mejillas eran hermosas,
Y afiladas para todos,
Que no veo para siempre
En la sombra del cruel,
El gran hombre que nos busca
Puso a cientos a la muerte.

Pero el emperador se detendrá,
Con sus ingeniosas artimañas,
Los chicos detrás de él,
Él los pone en acción.
Cuando se sientan los pilares,
Y las cabezas se unen,
Una carta y el periódico,
Leyendo si mueres.

Aunque dejaron el olvido,
Sin saber cuál sería tu final,
No te dejará Dios,
Cuando pidas ayuda,
Sin levantarte con valor,
Como nunca te vi,
Tus enemigos con furia,
Dando testimonio de tu muerte.

No estaría cerca de ti
Cuando te atacaron
Con un arma que no falla,
Y es más nuevo que mi mano,
Estaría presionando el gatillo,
Bajo un cielo despejado,
Si veo un secreto,
Y tu espalda en el suelo.

Escrita por: